Steun voor NAVO brokkelt af: Meerderheid wil geen hulp aan lidstaat met militair conflict met Rusland

Sinds president Bill Clinton is de NAVO een agressieve alliantie geworden waarmee vooral Amerikaanse geopolitieke doelstellingen worden gerealiseerd. (Afbeelding: (2)).

—————————————————————————————————————————————

De steun voor de NAVO / NATO onder de bevolking van de lidstaten is aan het afbrokkelen. In 11 van de 16 landen zegt een (relatieve en/of absolute) meerderheid geen steun te willen verlenen als een lidstaat in een militair conflict verzeild raakt, vooral niet als dat Rusland is. De –zoals we vaker schrijven: overwegend helaas nog immer naïeve- Nederlanders staan bovenaan in het korte lijstje waar de meerderheid zo’n oorlog wèl steunt, in procenten zelfs nog boven de VS.

‘North Atlantic Terror Organization’

Na de Val van het IJzeren Gordijn en het Warschaupact transformeerde het Atlantische bondgenootschap zich onder president Bill Clinton van een defensieve naar een agressieve, imperialistische  alliantie, die zich weinig aantrok van internationale wetten. Dit leidde al snel tot de even illegale als schandalige oorlog tegen Joegoslavië / Servië, waar de moslims heimelijk werden bewapend om grote slachtpartijen aan te richten onder de overwegende christelijke Servische bevolking, wat een bloedige burgeroorlog in gang zette. Dat leverde de NATO de bijnaam North Atlantic Terror Organization op.

Sinds begin deze eeuw volgden de steun aan de zinloze, verwoestende Amerikaanse oorlogen in of tegen Afghanistan, Irak, Libië en Syrië, waarbij zoveel burgerslachtoffers vielen, dat dit de perfecte voedingsbodem bleek voor de snelle opkomst van islamitische terreurgroepen zoals het reeds bestaande Al Qaeda, en later ISIS. De Westerse globalisten grepen de grotendeels door henzelf gecreëerde chaos en ellende vervolgens maar al te gretig aan om een enorme migrantenstroom naar Europa te faciliteren, en zelfs aan te moedigen.

Meerderheid wil geen hulp aan lidstaat met militair conflict met Rusland

Met uitzondering van Nederland, de VS, Canada, Groot Brittannië en Litouwen is een meerderheid van de bevolking in 11 van de 16 landen –waaronder Frankrijk, Duitsland en Spanje- inmiddels TEGEN het volgens de artikelen van de NAVO verplicht te hulp schieten van lidstaten die in een militair conflict terecht komen, vooral als de tegenstander Rusland is.  Zelfs in de voormalige Oostblok landen Polen, Tsjechië, Hongarije, Slowakije en Bulgarije, die decennialang hebben moeten zuchten onder het Sovjet juk, is een meerderheid tegen. Bulgarije spant daarbij de kroon met 69% tegenstanders, en slechts 12% voorstanders.

Het gemiddelde van de 16 landen komt uit op 50% tegen militaire hulp, en 38% voor. Op de algemenere keuzevraag of mensen positief of negatief tegen de NAVO als organisatie staan, is in meer landen een meerderheid te vinden (de genoemde vijf landen plus Duitsland, Polen en Italië). Opvallend is dat in de VS slechts 52% het bondgenootschap positief vindt. Onder Republikeinen is dat zelfs maar 45%. President Trump heeft regelmatig de onvrede van de Amerikanen over het niet nakomen van de afgesproken 2% defensie uitgaven door bijna alle Europese lidstaten verwoord.

Gekeken naar de politieke kleur van mensen staat ‘rechts’ duidelijk veel positiever tegenover de VS, de NAVO en militair ingrijpen in andere landen, dan ‘links’. (Toch zullen vermoedelijk maar weinig mensen deze website ervan beschuldigen links te zijn.)

Turken alleen op papier nog NAVO lid, in realiteit vijand

Het zal niemand verbazen dat het percentage voorstanders van de NAVO in Turkije het laagst is: 21%. Dat land is alleen nog op papier lid, maar heeft zich in realiteit onder de islamistische dictator Erdogan als een vijand van het Westen ontpopt.

De onverminderde steun van Europa en de NAVO voor de zich almaar agressiever opstellende Turken zou een reden kunnen zijn waarom slechts 25% van de Griekse bevolking de NAVO nog een warm hart toedraagt.

NAVO op termijn vervangen door alliantie met Rusland?

Is er nog een toekomst voor de NAVO weggelegd? De burgers in de meeste lidstaten willen zowel met Amerika als Rusland goede betrekkingen onderhouden. Daarentegen wil slechts een zeer kleine minderheid van 4% van de Nederlanders en 5% van de Britten dit eveneens. De burgers in deze landen leunen nog overweldigend naar de Verenigde Staten toe.

De tendens lijkt echter dat langzamerhand steeds meer Europeanen de eindeloze Amerikaanse / NAVO oorlogen zat beginnen te worden. Dat is hoopgevend, aangezien de Westerse mainstream media nog stevig in de grip van de Transatlantici zijn, en daardoor uitsluitend eenzijdige pro-NAVO en anti-Rusland propaganda blijven verspreiden.

De tijd lijkt daarom rijp om eens goed na te gaan denken over een nieuwe Europese koers, misschien los van de VS, en een die kan leiden tot een broodnodige veel betere band –en op termijn zelfs alliantie- met het land dat al een enorm deel van de Europese energie levert: Rusland. Dat zal de veiligheid en stabiliteit op ons continent enorm ten goede komen. Grootschalige, overduidelijk op oorlog tegen Rusland gerichte NAVO oefeningen zoals het in gang gezette Europe Defender 20, zullen echter niet echt helpen om het Kremlin ervan te overtuigen dat wij vreedzame intenties hebben, en niet uit zijn op een grootschalig militair conflict.

 

Xander

(1) Pew Research via Zero Hedge
(2) Afbeelding: WikiMedia Commons, auteur Staff Sgt. Keith Anderson, bron https://www.dvidshub.net/image/1657360 , As a work of the U.S. federal government, the image is in the public domain.

Zie ook o.a.:

31-01: Duitse soldaten moeten tijdens militaire oefening eigen auto gebruiken omdat 80% pantservoertuigen kapot is
16-01: 15 Turkse F-16’s schonden dinsdag 91 keer Griekse luchtruim en voerden schijnaanvallen uit
08-01: Oekraïense oud-kolonel: MH-17 ramp opgezet door Britse geheime dienst en Poroshenko

2019:

15-12: 20 OPCW inspecteurs zeggen dat het Westen liegt over inzet chemische wapens Syrië
16-10: Turkse minister Defensie twittert kaartje met geplande verovering Syrië, Irak, Armenië, Griekenland, Cyprus en Bulgarije
22-02: Oekraïne neemt lidmaatschap EU en NAVO in grondwet op
03-01: Kerstcadeau Westen voor Oekraïne: ISIS strijders voor oorlog tegen Russen

2018:
17-12: Analist London Global Policy Institute: 70% kans op oorlog tussen NAVO en Rusland
02-12: Invloedrijke Atlantische Raad roept Oekraïne op tot oorlogsdaad tegen Rusland
27-11: Gelekte documenten bewijzen Westerse psy-op informatie oorlog tegen Rusland
26-10: Westerse propaganda oorlog omvat heksenjacht op Russen en onbewezen trollenfabriek
15-10: ‘’Militaire confrontatie dichterbij door NAVO cyberoorlog tegen Rusland’
07-10: ‘Aanhoudende oorlog Oekraïne wordt voorwendsel voor NAVO aanval op Rusland’

09-09: Oostelijke Mediterrane Alliantie met Griekenland en Israël in oprichting om Turkije te weerstaan
09-07: ‘Turkije enkel op papier nog NAVO lid, stuurt aan op militair conflict met Europa’

04-05: Duitsers kunnen maar 4 gevechtsvliegtuigen inzetten
01-03 Twee derde materieel Duits leger defect, maar VS uit op oorlog met Rusland

*Indien u wilt reageren op het forum: lees eerst de siteregels.
*Geloofsdiscussies naar het Geloofsforum. Nodig uw gesprekspartner uit om op het Geloofsforum  verder te praten.

Via oud Xandernieuws.punt.nl:

24-05: Absurd en gevaarlijk: Geen flintertje hard bewijs, maar Rusland krijgt weer schuld van MH-17(Nederland dreigt grote rol te gaan spelen bij veroorzaken geplande NAVO oorlog tegen Rusland)
25-03: Valse beschuldigingen en vrij spel voor bepaalde daders kenmerken morele failliet Westen (/ Geen bewijs, maar ‘de Russen’ krijgen automatisch de schuld)
16-03: False flag aanslag op spion in Engeland volgende stap naar WO-3 tegen Rusland
16-02: Zijlstra weg, maar Nederland gaat door met gevaarlijke Russofobie en oorlogshitserij


2017:
09-12: ‘Westen door propaganda media slaapwandelend naar Armageddon gestuurd’ (/ ‘Valse beschuldigingen tegen Rusland hebben Kremlin overtuigd dat Amerika militaire aanval voorbereidt’)

 

*Indien u wilt reageren op het forum: lees eerst de siteregels.
*Geloofsdiscussies naar het Geloofsforum. Nodig uw gesprekspartner uit om op het Geloofsforum  verder te praten.

20

  1. Legers waren vroeger voor het land te verdedigen, maar tegenwoordig worden legers gebruikt als privé beveiligers voor de grote internationale coöperaties. Deze internationale coöperaties zijn erop uit om zoveel mogelijke waardevolle delfstoffen over de gehele wereld zelf toe te eigenen. Als soevereine landen dit niet accepteren, volgt er een agressieve aanpak. Door deze landen eerst met een regiem chance aan te vallen. Lukt dat niet, dan proberen zij dat via een soort proxy leger in de vorm van islamitische groeperingen, om zo een soort van burgeroorlog te laten ontketenen. Om toch hun doel te kunnen behalen. Zodat het nieuwe regiem exclusieve verdragen met de grote internationale coöperaties kunnen afsluiten. Vaak zijn het de grote olie en gas bedrijven zoals shell. Je wilt niet weten hoeveel zogenaamd ontwikkelingsgeld naar deze projecten gaat. De belastingbetaler betaalt dus het (privé) leger en het smeergeld voor het nieuwe regiem in de vorm van ontwikkelingsgeld en de grote internationale coöperaties plukken daar dan de pure winsten voor zich zelf. Niet voor niets is Nederland een van de weinige kleine landen, die telkens mee doet aan militaire (zogenaamde vredes missies) operaties van zowel de NAVO als de VN. Ook hierin spelen de NGO’s een grote rol in. Zij zorgen dat de plaatselijke bevolkingen die van hun woongebieden verjaagd worden naar de opvangkampen, omdat de plaatselijke bevolking op het land woonde waar het desbetreffende waardevolle delfstof in de grond zit. In die opvangkampen behoeven de opgevangen plaatselijke bevolking niets te doen en dat resulteert in zeer korte tijd in een overbevolking. Omdat die bewoners in die opvangkampen zich uit verveling gaan fokken als konijnen. Dit overschot aan bewoners worden door de zelfde NGO’s naar Europa gestuurd met gouden bergen beloftes. Zodat die opvangkampen niet steeds groter behoeven te worden. Ook hier worden deze opvangkampen betaald met het zogenaamde ontwikkelingsgeld van de belasting betalers. Niet voor niets hebben deze landen miljarden belastinggeld van Europa nodig, om de mijnbouw van de internationale westerse coöperaties veilig te stellen. Hun grote concurrent is China die ook in Afrika opereert in de mijnbouw. Waarschijnlijk is de uitbraak van het coronavirus in China een regelrechte aanval van deze internationale coöperaties, om zo hun concurrent ernstig te verzwakken. Omdat met dit biowapen de havens van China plat worden gelegd. Waardoor de afvoer van de delfstoffen naar China ook stil gelegd worden in Afrika.

  2. Persoonlijk denk ik dat Mr Trump de NAVO ook hartstikke zat is.
    Ze hebben hun begroting niet op orde en ze komen hun afspraken niet na en verwachten dat Amerika de “ kastanjes uit het vuur komt “ halen als dat nodig is.
    De leger officieren in de USA willen nog wel NAVO lid blijven ( expansie drift??)
    Trump heeft goed begrepen dat ( het volop in Syrië in oorlog verwikkeld zijnde ) Turkije een zeer onbetrouwbaar lidstaat is van wie geen solidariteit te verwachten is en hun dus “ straft” door ze geen F 36 te geven.
    De NAVO lijkt een “ sterfhuis constructie “ te worden.
    Volgens “ de verlichte “ Macron komt “ het nieuwe Europeesche leger” eraan.

  3. Het enige NAVO land en het grootste NAVO leger buiten de VS is Turkije, Trump zegt zelf dat Turkije de belangrijkste bondgenoot is ook strategisch.

    Turkije zit ver boven die limiet en toch klagen ze erover, waarom omdat het investeerd en produceert zelf en toon gelijk aan totaal onafhankelijk zelf te bepalen wat het aanschaft of aan wie het inmiddels steeds meer ook verkoopt.

    Ik vermoed dat binnen de NAVO landen groepjes vrienden landen ontstaan, en me vermoeden is dat Duitsland en zn bondgenoten met turkije en diens bondgenoten meer samen zullen optrekken.
    Duitsers zijn nooit vijanden van de Turken geweest en er schuilt ergens liefde tussen de 2 kwa machtsgeilheid liggen ze ook wel op n lijn maar dan niet altijd gemeenschappelijk belang.
    Servië, Hongarije, Bosnië, Albanië, Kosovo en Macedonië zouden steeds meer verdragen sluiten met de Turken.

    En houd ook oud bondgenoot van Duitsland Japan in de gaten, dit is ook n broedervolk van de Turken ook zijn deze via de Altai taalfamilie verwanten ook cultureel.
    We hebben het met Duitsland en Japan over de grootste en stabiele economieën die netals de Turken onder plak van vredesverdragen nog staan en alle 3 zijn zeer snel in omtoveren tot oorlogsmachines.

  4. Amerika is onze vijand niet, en Rusland ook niet.
    Onze vijand is het socialisme, dat na de smadelijke socialistische nederlaag die de ondergang van de voormalige Sovjet Unie was nu opnieuw, herboren in de vorm van de EU / Democraten / Deep State, de aanval geopend heeft.
    We moeten dus van de EU / Democraten / Deep State af, de Turken moeten uit de NAVO, en de Russen moeten er in.
    En dan kan de NAVO zich samen met de westerse Aziatische landen sterk maken tegen onze werkelijke vijanden; China en de islam.

  5. Tot een jaar geleden had ik dezelfde gedachte en zou ik het eens zijn geweest met dit artikel. Echter de situatie in Rusland is snel aan het veranderen. Putin heeft onlangs z’n regering ‘zomaar’ vervangen. De Orthodoxe Kerk krijgt steeds meer staats inmenging. De oorlog in Donbas had Rusland al lang kunnen beeindigen. Onlangs werd Belarus (Wit Rusland) flink onder druk gezet om zich bij de Russische Federatie aan te sluiten. Hetgeen mislukte. Veel Russen zijn van mening dat Poetin de Sovjet Unie wil herstellen. Een sterke toename van aanhangers van Stalin en het communisme in Rusland. Kijk maar naar de marsen op 9 mei waar men met vlaggen van Stalin’s portret rondloopt. Er is iets raars aan de hand. Beter toch maar de Nato een oogje in het zeil laten houden. Daar is ze tenslotte voor opgericht. Geo-politiek draait om balans, niet om vertrouwen. Want vertrouwen bestaat niet in de politiek.

  6. Vraag de Nederlandse soldaten maar hoeveel zin de bovengenoemde oorlogen hadden. Hoeveel zin iedere
    Oorlog heeft. Het wrede doden van onschuldige burgers staat op hun netvlies geschreven.
    En ja, de VS is moordzuchtig, maar Rusland ook en daar liggen onze landjes dan tussen met hun dictatortjes
    voor een Europees leger. Terwijl er nu al zoveel migranten naar Europa komen om ons uit te moorden, wordt
    Het dan helemaal een bloedbad.

  7. “Goede” Bombardement door NAVO Operatie tegen Joegoslavië Was een oorlogsmisdaad – advocaat

    https://cdn5.img.sputniknews.com/images/101992/11/1019921116.jpg

    De bewering van Jens Stoltenberg dat de NAVO Joegoslavië “beschermde” tegen de regering van Slobodan Milosevic is niets anders dan propaganda, zei Christopher C. Black, een in Toronto gevestigde internationale strafpleiter, tegen Sputnik, benadrukkend dat de NAVO geen wettelijke reden had om Joegoslavië aan te vallen en de facto een oorlogsmisdaad tegen de soevereine natie.

    “De NAVO-aanval op Joegoslavië heeft niets te maken met de bescherming van iemand, aangezien de beweringen van de NAVO tegen de regering van Joegoslavië onjuist waren en slechts een voorwendsel vormden voor hun agressie”, zegt Christopher C. Black, een in Toronto gevestigde internationale strafrechtadvocaat. met 20 jaar ervaring in oorlogsmisdaden en internationale betrekkingen.

    De opmerking van Black komt in reactie op een verklaring van de NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg, die de RTS van Servië heeft verteld: “We zijn ons er in de NAVO van bewust dat veel mensen in Servië nog steeds slechte herinneringen hebben aan het bombardement, de luchtaanvallen in 1999. Ik benadruk dat we dit hebben gedaan om burgers te beschermen en het regime van Milosevic te stoppen, “zei de NAVO-chef.

    “NAVO-landen hadden geen wettelijk recht om iemand om welke reden dan ook te bombarderen, want dat is een schending van het internationale recht, het VN-handvest, de principes van Neurenberg enz.”, Benadrukte de geleerde. “Hun aanval was agressie en daarom een oorlogsmisdaad en ze pleegden oorlogsmisdaden tijdens de aanval.”

    De militaire NAVO-campagne tegen soeverein Joegoslavië, met de codenaam Operation Allied Force, begon tijdens de oorlog in Kosovo (februari 1998 – juni 1999) tussen de regeringstroepen van het land en de Albanese separatisten. De 78-daagse luchtaanvallen van de alliantie resulteerden in 5.700 burgerslachtoffers, infrastructurele schade en besmetting van het deel van de regio met verarmd uranium.

    https://cdn4.img.sputniknews.com/images/106873/84/1068738435.jpg

    Rambouillet Dictaat: De aanzet tot oorlog

    “De echte reden waarom de NAVO aanviel, is uiteengezet in het Rambouillet-dictaat dat [toenmalig minister van Buitenlandse Zaken] Madeleine Albright aan [toenmalige president van de Federale Republiek Joegoslavië Slobodan] Milosevic begin 1999 had voorgelegd, namelijk dat Joegoslavië zijn soevereiniteit zou moeten opgeven en zijn totale bezetting zou mogen toestaan. door de NAVO-troepen en het opgeven van het socialistische systeem voor een vrije onderneming, “zei Black. “Als Joegoslavië weigerde dan beloofde de NAVO aan te vallen. De Joegoslavische regering moest zo’n dictaat weigeren en dus viel de NAVO aan. ”

    De akkoorden van Rambouillet voorzien in de oprichting van een de facto onafhankelijke entiteit in Kosovo die de onafhankelijkheid en soevereiniteit van Joegoslavië heeft geschonden.
    Hoewel de weigering om het onaanvaardbare akkoord te accepteren door de alliantie werd gebruikt als aanzet voor de aanval, waren er verschillende redenen achter de invasie van de NAVO, legde de advocaat uit.

    “De NAVO wilde een basis vestigen in de Balkan tegen Rusland, minerale bronnen overnemen in het Mijnencomplex van Trepca in Kosovo en de laatste socialistische staat in Europa vernietigen”, zei de beoefenaar van juridische beroepen. “Om hun agressie te rechtvaardigen verzonnen ze dezelfde soorten leugens tegen de regering als nu tegen Rusland.”

    Bijna twintig jaar na de NAVO-bombardementen blijft het mijn- en metallurgisch complex Trepca in Kosovo nog steeds een twistpunt tussen Pristina en Belgrado. Het complex is verdeeld tussen etnische lijnen, maar in oktober 2016 stemde het parlement van de zelfverklaarde staat Kosovo om de controle over het complex te nemen, ondanks protesten van Servië.

    Bij de herdenking van het 90-jarig jubileum van de onderneming in december 2017 – Europa’s grootste lood-zink en zilverertsmijn – benadrukte de Servische president Aleksandar Vucic dat Belgrado zou blijven vechten, het complex te dubben “een deel van het familie- en nationaal erfgoed, een deel van de traditie , “zoals geciteerd door het Servische nieuwscentrum RTV B92.

    https://cdn3.img.sputniknews.com/images/105252/63/1052526329.jpg

    Uitbreiding van de NAVO op de Balkan

    Behalve dat de NAVO Joegoslavië bombardeerde om ‘het te beschermen’, vestigde Stoltenberg de aandacht op het ‘nauwe partnerschap’ tussen de NAVO en Servië. Hoewel hij opmerkte dat de alliantie de neutraliteit van Belgrado respecteerde, rijst de vraag of het Noord-Atlantische militaire blok Servië op de lange termijn tracht te absorberen, nadat Montenegro heeft toegegeven en bereidheid heeft getoond om Macedonië toe te laten.

    In een reactie op deze kwestie herinnerde de advocaat eraan dat “de Joegoslavische en Servische regering in 2000 werden verslagen in een putsch georganiseerd door NAVO-troepen en hun fascistische agenten in de groep genaamd OTPOR en de DOS-organisaties die NAVO-bezittingen waren.”
    Hij zei dat “de president [werd] gearresteerd op valse beschuldigingen en de regering [werd] overgenomen door de Quislings van de DOS-groep.” Volgens Black zijn deze groepen nog steeds krachtig in Servië. Ze vertegenwoordigen niet de aspiraties van het Servische volk, benadrukte hij.

    De oordelen manipuleren

    Black, die al lange tijd kritiek had op de gevangenneming van Slobodan Milosevic in het International War Crimes Tribunal in Den Haag, benadrukte dat het tribunaal de arresten manipuleerde om verschillende verhalen uit te zetten zoals het hen uitkomt.

    “Zoals ik al zei waren de NAVO-beweringen pure propaganda: het was de NAVO die met geweld en massale macht een natie vernietigde die zich verzette tegen de dictaten,” benadrukte de advocaat en noemde het Internationaal Oorlogstribunaal voor het voormalige Joegoslavië (ICTY) “een NAVO tribunaal onder VN-vermomming. ”

    “Het punt is dat de beschuldigingen tegen Milosevic nep waren, bewees hij in zijn rechtszaak,” zei Black.

    De voormalige Joegoslavische president stierf in zijn gevangeniscel op 11 maart 2006 terwijl hij terecht stond voor oorlogsmisdaden bij het ICTY. Hoewel officieel werd verklaard dat Milosevic aan een hartaanval stierf, sluit de advocaat niet uit dat de ex-Joegoslavische leider had kunnen worden gedood, omdat “zij hem niet wilden vrijlaten en hem niet konden veroordelen.”

    De opvattingen en meningen van de inzenders weerspiegelen niet noodzakelijk die van Sputnik.

    Bron:
    https://sputniknews.com/analysis/201810101068738476-nato-yugoslavia-war-crimes/

    Is de tekst van uw hand of heeft u het gekopieerd en geplakt ? Mod.

  8. Planeet Oorlog: nog steeds gevangen in een groot moeras het Midden-Oosten, bereidt het Amerikaanse leger zich voor op wereldwijde gevechten

    “De VS staat te boek in de geschiedenis als het enige land dat de hele wereld weet te militariseren (met de ruimte meegerekend) als voorbereiding op het ondernemen dat iedereen raakt.”

    Het Amerikaanse militarisme is uit het spoor gelopen – en deze middelmatige carrièreofficier had het moeten zien aankomen. Eerder deze eeuw concentreerde het Amerikaanse leger zich niet verrassend op het contraverzet omdat het te maken had met verschillende besluiteloze en ogenschijnlijk eindeloze oorlogen in het Midden-Oosten en delen van Afrika. In 2008, toen ik nog steeds een kapitein was die net was teruggekeerd uit Irak en studeerde aan Fort Knox, Kentucky, richtten onze trainingsscenario’s zich over het algemeen op stedelijke gevechten en zogenaamde veiligheids- en stabilisatiemissies. We zouden van plan zijn een of ander denkbeeldig stadscentrum aan te vallen, de vijandige jagers daar te vernietigen en dan over te gaan naar pacificatie- en ‘humanitaire’ operaties.

    Natuurlijk vroeg niemand verder naar de twijfelachtige doeltreffendheid van “regimeverandering” en “natievorming”, de twee activiteiten waarin ons land zo regelmatig was betrokken. Dat zou afgekeurd worden. Toch, hoe bloedig en verkwistend die oorlogen ook waren, ze lijken nu op relikwieën uit een opmerkelijk eenvoudigere tijd. Het Amerikaanse leger kende zijn missie toen (zelfs als het dit niet kon volbrengen) en kon voorspellen wat ieder van ons jonge officieren op het punt stond nog een keer een poging te wagen: contraverzet in Afghanistan en Irak.

    https://russia-insider.com/sites/insider/files/styles/w726xauto/public/937debb1cf9e43d28006430c51f182f4.jpeg

    Acht jaar snel vooruit – waarin deze auteur vruchteloos in Afghanistan zwoegde en les gaf op West Point – en de Amerikaanse militaire grondaanwezigheid aanzienlijk is afgenomen in het grote Midden-Oosten, zelfs als de oorlogen daar ‘oneindig’ zullen blijven. De VS bombardeerd nog steeds, overvallen en “adviseren” weg van die oude spoken toen ik het Command and General Staff College in Fort Leavenworth, Kansas binnenkwam. Toen ik echter in 2016 voor het eerst betrokken raakte bij de primary staff officer-training voor mid-level carrièremakers, werd het mij al snel duidelijk dat er inderdaad iets aan het veranderen was.

    Onze trainingsscenario’s waren niet langer beperkt tot contraverzet-operaties. Nu waren we van plan om met mogelijke inzet op – en intensieve conventionele oorlogsvoering in – de Kaukasus, de Oostzeeregio en de Zuid-Chinese Zee (denk: Rusland en China). We waren ook van plan om conflicten aan te gaan tegen een op een Iraans gelijkende schurken staat (denk: aan, Iran). Tijdens de missies werd alles gedaan om divisies van het Amerikaanse leger in verre regio’s te projecteren om grote oorlogen te bestrijden om gebieden te “bevrijden” en bondgenoten te ondersteunen.

    Eén ding werd me al snel duidelijk in mijn nieuwe onderzoekingen: er was veel veranderd. Het Amerikaanse leger was in feite op een grote manier globaal gegaan. Gefrustreerd door zijn onvermogen om de deal te sluiten over een van de niet afdoende contraterroristische oorlogen van deze eeuw, had Washington besloten dat het tijd werd om zich voor te bereiden op “echte” oorlog met een stel ingebeelde vijanden. Dit proces ontwikkelde zich een geruime tijd feitelijk onder onze neus. U herinnert zich dat president Obama en minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton in 2013 begonnen te praten over een “spil” naar Azië – een voor de hand liggende poging om China in bedwang te houden. Obama heeft ook Moskou gesanctioneerd en Europa verder gemilitariseerd als reactie op Russische agressie in Oekraïne en de Krim. President Trump, wiens ‘instincten’ op het campagnepad uit het kwadrant van het Midden-Oosten zouden verdwijnen, bleek klaar om de spanningen met China, Rusland, Iran en zelfs (voor een tijdje) Noord-Korea te laten escaleren.

    Met budgetten van het Pentagon die recordniveaus bereiken – zo’n $ 717 miljard voor 2019 – is Washington deze koers blijven houden, terwijl het begint te plannen voor meer expansieve toekomstige conflicten over de hele wereld. Vandaag de dag ontsnapt geen enkele vierkante centimeter van deze immer opwarmende planeet van ons aan het bereik van de Amerikaanse militarisering.

    Beschouw deze ontwikkelingen als het vaststellen van een mogelijke formule voor eeuwigdurende conflicten die de Verenigde Staten juist kunnen leiden naar een werkelijk cataclysmische oorlog die ze niet nodig heeft en ook niet zinvol kan winnen. Met dat in gedachten, is een kleine rondleiding over de planeet Aarde zoals het Amerikaanse leger het zich nu voorstelt.

    Onze oude rotzooi: voor altijd oorlog in het Midden-Oosten en Afrika

    Nooit geneigd om te stoppen, zelfs na 17 jaar falen, draait de tweeledige militaire machine van Washington nog steeds door in het Midden-Oosten. Ongeveer 14.500 Amerikaanse troepen blijven in Afghanistan (samen met veel VS-luchtmacht eenheden) hoewel oorlog tenietdoet met zo ongeveer elke meetbare meeteenheid die je wilt kiezen – en Amerikanen sterven daar nog steeds, zelfs in verminderde aantallen.

    In Syrië blijven de Amerikaanse troepen gevangen tussen vijandige machten, één fout verwijderd van een mogelijke uitbarsting van vijandelijkheden met Rusland, Iran, de Syrische president Assad of zelfs NAVO-bondgenoot Turkije. Terwijl Amerikaanse troepen (en luchtmacht) in Irak hielpen met het vernietigen van het fysieke ‘kalifaat’ van ISIS, blijven ze daar verstrikt in een guerrillastrijd op laag niveau in een land dat schijnbaar niet in staat is een stabiele politieke consensus te vormen. Met andere woorden, er is nog geen einde in zicht voor die nu 15-jarige oorlog. Voeg de drone-aanvallen, conventionele luchtaanvallen en speciale troepeninvallen toe die Washington regelmatig ontketent in Somalië, Libië, Jemen en Pakistan, en het is duidelijk dat de handen van het Amerikaanse leger nog steeds meer dan vol zijn in de regio.

    De spanningen – en een potentieel voor escalatie – in het Midden-Oosten en Noord-Afrika nemen alleen maar toe. President Trump sloot de Iraanse nucleaire deal met president Obama af en heeft, ondanks het recente drama over de moord op Saudische journalist Jamal Khashoggi, de Saoedische royals vrolijk gesteund in hun wapenwedloop en koude oorlog met Iran. Terwijl de andere grote spelers in dat nucleaire pact aan boord bleven, zo heeft president Trump de niet-hervormde Iranofobe neocons zoals John Bolton en Mike Pompeo benoemd tot belangrijke posities in het buitenland beleid en zijn regering bedreigt nog steeds Teheran met regimewijziging.

    In Afrika heeft de militaire adviesmissie, hoewel ze gepraat hebben over de inkrimping van de Amerikaanse aanwezigheid daar, alleen de verschillende toezeggingen verhoogd om onbetrouwbaar legitieme regeringen tegen plaatselijke oppositiekrachten te steunen en een reeds onstabiel continent verder te destabiliseren. Je zou kunnen denken dat oorlog voeren gedurende twee decennia op twee continenten het Pentagon op zijn minst bezig zou houden en Washington’s verlangen naar verdere confrontaties zou temperen. Het blijkt namelijk het tegenovergestelde te zijn.

    De Russische beer steken: Rusland omringen en een nieuwe koude oorlog uit te lokken

    Rusland van Vladimir Poetin is in toenemende mate autocratisch en heeft een neiging getoond tot gelokaliseerde agressie in zijn invloedssfeer. Toch is het beter om de dreiging niet te overdrijven. Rusland annexeerde de Krim, maar de mensen in die provincie waren Russen en wilden een dergelijke hereniging. De interventie had tot doel om de Oekraïense burgeroorlog te starten, maar Washington was ook medeplichtig aan het drama van de staatsgreep die toen begon. Bovendien is dit alles in de buurt van Rusland ontplooid nu het Amerikaanse leger steeds meer zijn troepen inzet tot aan de grenzen van de Russische Federatie. Stel je de hysterie in Washington voor als Rusland troepen en adviseurs in Mexico of het Caraïbisch gebied zou inzetten.
    Om dit alles in het juiste perspectief te plaatsen, kiest Washington en zijn militaire machine ervoor om zich tegenover Rusland te keren. Het is een gevecht waar de strijdkrachten zich nog steeds gemakkelijk bij voelen. Per slot van rekening zijn daar de topcommandanten voor opgeleid tijdens het einde van een bijna halve eeuw durende Koude Oorlog. Contraverzet is frustrerend en besluiteloos. Het vooruitzicht om je voor te bereiden op “echte oorlog” tegen de goede ouwe Russen met tanks, vliegtuigen en artillerie – nu, daar is het leger voor gebouwd!

    En ondanks alle overdreven gekte over de medeplichtigheid van Donald Trump met Rusland, onder hem, is de militaire escalatie in het tijdperk van Obama alleen maar uitgebreid. Toen ik in Irak en Afghanistan hopeloos aan het werk was, verwijderde het Amerikaanse leger feitelijk de gevechtsbrigades uit Duitsland en plaatste ze terug op Amerikaanse bodem (natuurlijk waren ze niet ergens in het Midden-Oosten aan het vechten). Toen, in de late Obama-jaren, begon het leger deze militaire troepen terug te sturen naar Europa en hen te stationeren in de Baltische staten, Polen, Roemenië en andere landen die steeds dichter bij Rusland kwamen. Dat is nooit geëindigd en dit jaar heeft de Amerikaanse luchtmacht sinds de Koude Oorlog zijn grootste munitie bevoorading naar Europa bezorgd.

    Vergis je niet: oorlog met Rusland zou een onnodige ramp zijn – en het zou nucleair kunnen uitpakken. Is Letland dat risico echt waard?

    Vanuit een Russisch perspectief is het natuurlijk Washington en de uitbreiding van de (per definitie) anti-Russische NAVO-alliantie in Oost-Europa die de echte agressie in de regio vormt – en Poetin heeft daar misschien een punt. Bovendien suggereert een eerlijke beoordeling van de situatie dat Rusland, een land waarvan de economie ongeveer zo groot is als Spanje, noch de wil noch het vermogen heeft om Centraal-Europa binnen te vallen. Zelfs in de slechte oude tijd van de Koude Oorlog, zoals we nu kennen uit Sovjetarchieven, stond de Europese verovering nooit op de agenda van Moskou. Dat is het nog steeds niet.

    Niettemin, blijft het Amerikaanse leger zich voorbereiden op wat de Marine Corps-commandant-generaal Robert Neller, die enkele van zijn strijdkrachten in Noorwegen aansprak, beweerde dat het een “groot gevecht” zou worden. Als het niet voorzichtig is, krijgt Washington misschien de oorlog die het lijkt te willen en die ene die niemand in Europa of de rest van deze planeet nodig heeft.

    De Chinese Draak uitdagen: De zinloze zoektocht voor hegemonie in Azië

    De marine van de Verenigde Staten heeft lang de oceanen van de wereld behandeld alsof het Amerikaanse meren waren. Washington verleent dergelijke beleefdheid niet aan andere grootmachten of natiestaten. Alleen nu staat de Amerikaanse marine eindelijk voor een aantal uitdagingen in het buitenland – vooral in de Westelijke Stille Oceaan. Een opkomend China, met een snelgroeiende economie en grieven met een lange geschiedenis van de Europese keizerlijke overheersing, heeft het lef gehad om zichzelf te laten gelden in de Zuid-Chinese Zee. Als antwoord reageerde Washington met paniek en agressiviteit.

    Het maakt niet uit dat de Zuid-Chinese Zee het Caribisch gebied van Beijing is (een plaats waar Washington zolang het gevoel had gehad en het recht te hebben op alles te doen wat het militair wilde). In vredesnaam, de Zuid-Chinese Zee heeft China in zijn naam staan! Het Amerikaanse leger beweert nu – met precies genoeg waarheid om de ongeïnformeerden te overtuigen – dat de groeiende marine van China uit is op dominante, zo niet wereldwijde, dominantie. Zeker, op dit moment heeft China slechts twee vliegdekschepen, van het oude type (hoewel het meer bouwt) vergeleken met de 11 full-sized en negen kleinere carriers van de Amerikaanse marine. En ja, China heeft nog geen enkel van zijn buren aangevallen. Toch wordt het Amerikaanse volk verteld dat hun leger zich moet voorbereiden op een mogelijke toekomstige oorlog met de meest bevolkte natie op deze planeet.

    In die geest heeft het voorwaarts nog meer schepen ingezet, mariniers en troepen naar de regio van de Stille Zuidzee rondom China. Duizenden mariniers zijn nu gestationeerd in Noord-Australië; Amerikaanse oorlogsschepen varen door de Stille Zuidzee; en Washington stuurde gemengde signalen over zijn militaire verplichtingen jegens Taiwan. Zelfs de Indische Oceaan is onlangs gezien als een mogelijk toekomstig gevechtsterrein met China, nu de Amerikaanse marine zijn regionale patrouilles daar verhoogt en Washington onderhandelt over sterkere militaire banden met de oprukkende buur van China, India. In een symbolisch gebaar hebben de militairen onlangs het vroegere Pacific Commando (PACOM), het Indo-Pacific Commando (INDOPACOM), hernoemd.

    Het is niet verwonderlijk dat de militaire leiding van China dienovereenkomstig is geëscaleerd. Ze hebben hun bevel over de Zuid-Chinese Zee geadviseerd om zich voor te bereiden op de oorlog, maakten hun eigen reeks provocerende gebaren in de Zuid-Chinese Zee en dreigden ook Taiwan binnen te vallen als de Trump-regering het aloude “One China” -beleid van Amerika zou veranderen.

    Vanuit Chinees oogpunt zou dit allemaal niet logischer kunnen zijn, aangezien president Trump ook een ‘handelsoorlog’ op de markten van Peking heeft ontketend en zijn anti-China-retoriek heeft geïntensiveerd. En dit alles is op zijn beurt consistent met de toenemende militarisering van het Pentagon over de hele wereld.

    Geen land te ver
    Zou dat alleen Afrika, Azië en Europa geweest zijn dat Washington had gekozen om te militariseren. Maar zoals Dr. Seuss misschien heeft gezegd: dat is niet alles, oh nee, dat is niet alles. In feite is min of meer elke vierkante centimeter van onze draaiende planeet die niet al bezet is door een rivaliserende staat, beschouwd als een gemilitariseerde ruimte om betwist te worden. De Verenigde Staten zijn lang uniek geweest in de manier waarop het de hele oppervlakte van de aardbol verdeelde in geografische (strijdende) commando’s onder leiding van generaals en admiraals die functioneel dienen als regionale proconsuls in Romeinse stijl.

    En de Trump-jaren accentueren dit fenomeen alleen maar. Neem Latijns-Amerika, dat normaal gesproken als een niet-bedreigende ruimte voor de Verenigde Staten wordt beschouwd, hoewel het al onder de blik staat van het Southern Command (SOUTHCOM). Onlangs, echter, nadat hij al gedreigd had Venezuela te “binnenvallen”, bracht president Trump de verkiezingscampagne door met zijn basis op de stelling dat een wanhopige karavaan vluchtelingen – afkomstig uit Centraal-Amerika waar de VS – in de eerste plaats een belangrijke verantwoordelijkheid had voor het destabiliseren van deze landen – is een letterlijke “invasie” en dus nog een ander militair probleem. Als zodanig stuurde hij meer dan 5000 troepen (meer dan op dit moment in Syrië of Irak) naar de grens tussen de Verenigde Staten en Mexico.

    Hoewel hij niet de eerste is om dit te proberen, heeft hij ook geprobeerd de ruimte te militariseren en zo een mogelijke vijfde tak van het Amerikaanse leger te creëren, voorlopig bekend als de Space Force. Het is logisch. Oorlog is lang driedimensionaal geweest, dus waarom zou je het Amerikaanse militarisme niet in de stratosfeer brengen, zelfs niet als het Amerikaanse leger klaarblijkelijk traint en zich klaarmaakt voor een nieuwe koude oorlog (geen woordspeling) met die altijd klaarstaande tegenstander, Rusland, rond de poolcirkel .

    Als de wereld zoals wij die kennen zal eindigen, zal dit ofwel te danken zijn aan de langetermijnbedreiging van klimaatverandering of een absurde nucleaire oorlog. In beide gevallen heeft Washington de inzet verhoogd en verdubbeld. Wat de klimaatverandering betreft, lijkt de regering van Trump er natuurlijk op uit om de atmosfeer met steeds meer broeikasgassen te belasten. Als het gaat om kernwapens, in plaats van toe te geven dat ze onbruikbaar zijn en proberen de opgezwollen Amerikaanse en Russische arsenalen verder te verkleinen, heeft dat bestuur, net als Obama, zich gecommitteerd aan de investering van wat uiteindelijk ten minste 1,6 miljard dollar zou kunnen zijn meer dan drie decennia voor de volledige “modernisering” van dat arsenaal. Elke vaag rationele set van acteurs zou lang geleden hebben aanvaard dat nucleaire oorlog niet kan worden uitgevoerd zonder de formule voor massale uitsterving van de mens. Het komt echter voor dat we niet te maken hebben met rationele acteurs, maar met een defensie-establishment die het als een verstandige zet beschouwt om zich terug te trekken uit het Intermediate Nuclear Forces (INF) -verdrag met Rusland in de Koude Oorlog.

    En daarmee is onze tour van de versie van Planet Earth door de Amerikaanse militairen beëindigd.

    Er wordt vaak gezegd dat, in een Orwelliaanse zin, elke natie een vijand nodig heeft om zich te verenigen en zijn bevolking te disciplineren. Toch moet de VS alleen in de geschiedenis staan ​​als het enige land om de hele wereld te militariseren (met de ruimte er bij inbegrepen) als voorbereiding op het ondernemen dat iedereen raakt. Dat is uitzonderlijk.

    Danny Sjursen, een TomDispatch-reguliere, is een belangrijke en voormalige geschiedenisinstructeur van het Amerikaanse leger in West Point. Hij diende rondleidingen met verkenningseenheden in Irak en Afghanistan. Hij heeft Ghost Riders of Bagdad geschreven: Soldiers, Civilians, and the Myth of the Surge. Hij woont met zijn vrouw en vier zonen in Lawrence, Kansas. Volg hem op Twitter op @SkepticalVet en bekijk zijn podcast “Fortress on a Hill”, een co-host met collega-dierenarts Chris Henriksen.

    Bron: TomDispatch

    https://russia-insider.com/en/planet-war-still-trapped-greater-middle-eastern-quagmire-us-military-prepares-global-combat/ri25463

  9. Verwijder Turkije uit de NAVO.
    We moeten ons niet door Erdogan de les laten lezen en niet voor hem buigen.

  10. De mening van de bevolking verbaast mij niets. Met name in het voormalige Oostblok is men zich bewust van het feit dat de islam een veel groter gevaar vormt dan Rusland. Het is de linkse elite in West-Europa die de NATO wil gebruiken voor transnationale activiteiten, waarbij de islam zorgvuldig niet als vijand wordt gezien. In het verleden hebben we dit gezien bij de acties in Bosnie en Kosovo. Diezelfde linkse elite heeft er dus belang bij om Putin-Rusland steeds af te schilderen als een groot gevaar. Dit om de aandacht af te leiden van de islam en om de eenheid binnen de EU te bewaren. De opiniepeiling toont goed aan dat de linkse elite niet weet wat onder de bevolking leeft (oud nieuws) en er maar deels in geslaagd is die bevolking te misleiden (echt nieuws).

  11. De Russen hebben nu toch een serieus probleem met de Turken over de opmars van Assad in Idlib. Gaat dit uit de hand lopen wat gebeurt er dan? Gaan de Turken dan de NAVO om hulp vragen? Wat een wespennest, want ook Iran zit daar.

  12. Gekeken naar de politieke kleur van mensen staat ‘rechts’ duidelijk veel positiever tegenover de VS, de NAVO en militair ingrijpen in andere landen, dan ‘links’. (Toch zullen vermoedelijk maar weinig mensen deze website ervan beschuldigen links te zijn.)

    Het maakt mij niet uit of iemand rechts of links is, iemands woorden en daden geven blijk of degene te vertrouwen is.

  13. Nog een klein PS-je: de oorlogen in Joegoslavie (om Milosevic af te straffen en de Serviërs), Irak (wilde Bush jr. graag om Saddam Hussein een kopje kleiner te maken) en Syrië (wilde Frankrijk graag) waren inderdaad illegaal en onnodig. Absoluut eens met Xandernieuws. Maar de oorlog in Afghanistan had te maken met 11 september.

  14. We moeten vrienden worden met Rusland want Rusland behoort ook tot Europa en is door de Navo ten onrechte gebombadeert tot vijand terwijl de echte vijand al binnen ons is door de islam.

  15. Met dit artikel ben ik het niet eens. Vaak ben ik het wel eens. Maar nu even niet. Betere betrekkingen met Rusland zijn absoluut noodzakelijk. Maar de NAVO is ook absoluut noodzakelijk. Het gaat om geopolitiek. De VS heeft West Europa 50 jaar lang beschermd tegen de Sovjet Unie. En dat kun je niet zomaar even in de Kliko gooien. Wat Turkije betreft ben ik het zeer eens met Xandernieuws. Turkije uit de NAVO. Erdogan heeft een ander plan met Turkije. En daar moet de NAVO terecht niet aan meedoen.

  16. https://www.youtube.com/watch?v=2xg-PxE-xiw
    Op CommenSenseTV
    Ik zit hier werkelijk met verbazing naar te kijken, met zulke mede landgenoten heb je geen vijanden meer nodig. Is dit het Stockholm syndroom of gewoon een kwestie van succesvol gehersenspoeld?
    Dat houdt volgens mij ook in dat er nog wat manipulatie nodig is om ervoor te zorgen dat die oorlog met Rusland er wel zal komen. Als ik bovenstaand filmpje op me in laat werken is alles mogelijk ook weer een vreselijke oorlog.

  17. Het goed gelovigen Nederland dat denkt een oorlog tegen Rusland te moeten beginnen is totaal waanzin .Er valt niks te winnen .Tegen VN af spraken net als altijd . Er blijft niets van ons over.Alleen de elite wapen handel vaart er wel bij dus de VS in een woord zelf moord .En die
    Agressie van de Navo Weg er mee waanzin.

  18. Klassiek oorlogsvoering zal steeds minder plaatsvinden. Daarenetegen begint Iran een geduchte tegenstander te worden in de cyber-war.:

    Iraanse hackers komen steeds dichter bij onze geheimen

    TEHERAN – Het Westen vecht al ruim tien jaar een bittere oorlog uit met Iran. Niet met F-16’s en tanks, maar met de wapens van de 21e eeuw: computervirussen, andere malware en ‘phishing-attacks’. De digitale aanvallen op Nederlandse universiteiten, deze week bekendgemaakt door accountantskantoor PwC, is slechts het topje van de ijsberg.
    Teheran claimt een cyberleger van 120.000 man te hebben, computerspecialisten gerekruteerd door de gevreesde Basij-militie. Daarnaast zijn er tal van officieuze hackersgroepen, met namen als ‘Iranian Cyber Army’ , ‘Pshosphorous’ en OilRig’ die banden hebben met het regime van de ayatollahs.

    Lees meer:
    https://www.telegraaf.nl/nieuws/1262902746/iraanse-hackers-komen-steeds-dichter-bij-onze-geheimen
    ( Dit is een premie artikel uit de Telegraaf wat u toch kunt lezen als u de cache van uw webbrowser eerst leegt )

  19. Wat is de Navo nog waard ? De Turken doen gewoon hun goesting, de Amerikanen blijven hameren dat iedereen maar meer moet bijdragen, er is wat buitenlands beleid betreft geen unaniem standpunt meer en ook Frankrijk ligt dwars. En oorlog met de Russen wil niemand en is ook in niemands belang. De hoop in bange dagen is België, maar die hun leger is zo ouderwets dat die maar voor twee dagen kogels hebben voor hun geweren, dus hopelijk blijven de Amerikanen in de Navo want anders??? Shalom

Comments are closed.