—————————————————————————————————————————————–
Diverse media berichtten over een verklaring van de NASA dat er ‘iets vreemds’ met het universum aan de hand zou zijn. Over wat dat ‘vreemds’ precies is bleef men opvallend vaag; het zou iets te maken hebben met het sneller dan verwacht uitdijende heelal. Astrofysici en andere wetenschappers zijn in vakbladen echter een stuk specifieker over wat de nieuwe ontdekkingen kunnen betekenen. En dan is het niet zo vreemd dat er geen ruchtbaarheid aan wordt gegeven, want feitelijk heeft men het eerste bewijs gevonden voor het bestaan van een onzichtbare ‘spiegel wereld’, die vrijwel exact op de onze lijkt.
De werkelijkheid zit vele malen complexer in elkaar dan tot voor kort werd aangenomen, zo is zeker de afgelopen jaren wel uit nieuw wetenschappelijk onderzoek gebleken. Vooral de afgelopen maanden hebben we regelmatig aandacht besteed aan ideeën, theorieën en concepten die door de meesten nog naar het rijk der fabeltjes worden verwezen, maar die wel degelijk het nodige hout blijken te snijden. Sterker nog: juist het klassieke beeld van de realiteit, dat hoofdzakelijk enkel wordt gebaseerd op visuele waarneming en archaïsche religieuze interpretaties van zowel de materiële als de onzichtbare wereld, blijkt in toenemende mate zwaar achterhaald te zijn.
‘Spookachtige spiegel wereld’
Een ‘spookachtige spiegel wereld’ zou wel eens de reden kunnen zijn van de ‘kosmische controverse’ die door de NASA naar buiten werd gebracht, zo schrijft Steve Can van de Universiteit van New Mexico. Nieuw onderzoek suggereert dat er een onzichtbare ‘spiegelwereld’ bestaat van deeltjes die enkel via zwaartekracht op ons inwerken. Deze verklaring is mogelijk de oplossing voor het grote vraagstuk dat de snelheid waarmee het universum uitdijt veel groter is dan de Hubble constante binnen het kosmologische standaardmodel heeft voorspeld.
Francis-Yan Cyr-Racine, ass.professor afdeling natuurkunde en astronomie aan de Universiteit van New Mexico, Fei Ge en Lloyd Knox van de Universiteit van Californië denken een oplossing te hebben gevonden voor het inpassen van het sneller uitdijen binnen de geaccepteerde kosmologische modellen en constanten, zonder die helemaal overhoop te gooien. Daarbij stellen ze dat er een ‘inherente symmetrie’ bestaat in veel observaties zodra het universum als één kosmologisch geheel wordt gezien en bestudeerd (een soort holistische benadering van het heelal, dus -X.).
Onze wereld een kopie van het origineel?
In hun research paper ‘Symmetry of Cosmological Observables, a Mirror World Dark Sector, and the Hubble Constant’, dat recent werd gepubliceerd in Physical Review Letters, schrijven de onderzoekers dat als het universum op een of andere wijze gebruik maakt van deze symmetrie, er een spiegel universum moet bestaan dat vrijwel exact op het onze lijkt. Dit spiegel universum is onzichtbaar en onmeetbaar, met uitzondering van de gravitatie impact die het op onze wereld heeft.
Cyr-Racine heeft het zelfs letterlijk over een ‘parallel universum met nieuwe deeltjes die allemaal kopieën zijn van bekende deeltjes.’ Het idee dat er parallelle- of spiegel werelden en universa bestaan komt al tientallen jaren in science fiction boeken en films voor, en werd in de jaren ’90 voor het eerst serieus in de wetenschap overwogen. Desondanks werd het nog niet eerder in beschouwing genomen als mogelijke oplossing voor het probleem van de Hubble constante.
Van een data- of rekenfout kan gezien de veelheid van metingen, die allemaal een consistent beeld opleveren, nauwelijks meer sprake zijn. Bovendien ‘bestaat er veel natuurkundige literatuur over dergelijke spiegelwerelden, maar in een compleet andere context, omdat ze kunnen helpen om grote problemen in de deeltjesfysica te verklaren.’ (1) Ook dit zijn duidelijke indicaties dat het bestaan van zo’n spiegel universum, hoe fantastisch het ook klinkt, reëel is.
Het kan overigens net zo goed andersom zijn, namelijk dat ons universum en onze wereld bestaan uit vrijwel exacte kopieën van (deeltjes van) het onzichtbare originele universum. Met andere woorden: dat wij in een kopie van het origineel leven – een kopie die bijna hetzelfde is, maar op een klein, maar zeer cruciaal onderdeel toch beduidend verschillend is en anders functioneert.
Xander
(1) Phys.org
Zie ook o.a.:
19-05: Groep wetenschappers: Ruimte en atmosfeer in gevaar door duizenden nieuwe Starlink satellieten
01-05: Meer bewijs van de Matrix: Informatie lijkt vijfde element van het universum te zijn