Stilte op Xandernieuws: Is het na ruim 14 jaar genoeg geweest?

Het bekende verhaal van de vrouw van Lot die veranderde in een zoutpilaar staat symbool voor de onvermijdelijke ondergang van iedereen die (te lang) achterom kijkt naar het verleden en daar inwendig aan vast blijft klampen, waardoor het zicht op de weg vooruit permanent wordt verloren.

—————————————————————————————————————————————–

Mensen worden hardhandig wakker geschud, want achterom (blijven) kijken is vooral in deze tijd fataal

—————————————————————————————————————————————–

Met bovenstaande vraag worstel ik al enige tijd. Trouwe lezers hebben ongetwijfeld opgemerkt dat er de laatste maanden voor het eerst in ruim 14 jaar regelmatig dagen zonder nieuwe artikelen waren. De afgelopen maand heb ik zelfs amper iets gepost. Daar zijn diverse redenen voor aan te voeren, maar op de voor mijn lezers met afstand belangrijkste wil ik hier graag nader ingaan, omdat deze voor werkelijk iedereen van groot belang is. En die heeft te maken met de bijna verpletterende stroom berichten die van alle kanten – mainstream, alternatief, ‘wakker’ – over ons wordt uitgespoten, waardoor bijna elk mens in een soort mentaal geprogrammeerde informatie gevangenis is vastgezet en dienst bewustzijn op externe gebeurtenissen en ‘oplossingen’ wordt gefocust. 

De oorlog in Oekraïne, de energiecrisis, de vreselijke gevolgen van de Covid-19 injecties, het tenenkrommende gekonkel door de politiek, de klimaatleugens, het onbetaalbaar wordende dagelijkse leven – het houdt ons allemaal dagelijks gekluisterd aan de vele mediakanalen, hetzij regulier, hetzij alternatief.

Steeds meer mensen houden het, compleet murw gemaakt door de vele beangstigende en tegenstrijdige berichten – of het nu ‘het is allemaal de schuld van Putin’, ‘de globalistische kabaal staat op het punt te vallen’, ‘pas op, alles en iedereen is gecontroleerde oppositie’, ‘ze hebben het zelfs in de lucht, ons water en ons voedsel gestopt’, of ‘het ingrijpen van God is nabij’ is – voor gezien, en denken ‘het zal allemaal wel’ of ‘er valt toch niets meer aan te doen’.

Op de korte termijn is dat negeren, wegkijken en ‘kop in het zand steken’ wellicht nog wel de minst slechte oplossing voor ieders gemoedsrust, maar met het oog op de nabije toekomst, alle plannen die ‘onze’ regeringen en overheden er hoe dan ook aan het doordrukken zijn, dreigt deze bijna fatalistische houding een misrekening met ernstige gevolgen te worden.

Achterom kijken is fataal

Vaste lezers weten dat ik sinds begin september 2008, toen ik met Xandernieuws begon, op de nodige zaken een – soms totaal – andere kijk heb gekregen. Zo vreemd behoort dat overigens niet te zijn; ik heb me altijd verbaasd over mensen die er trots op menen te moeten zijn dat ze nog exact hetzelfde denken en precies dezelfde overtuigingen hebben als 5, 10, 20, of zelfs 50 jaar geleden. Alsof ze altijd in de kleuterschool van hun innerlijke leven zijn blijven hangen – niet verder kijkend dan hun primaire verlangens en behoeften, enkel reagerend op externe stimuli en wat hun gevoel hen ingeeft.

Dit leven is juist bedoeld als leerproces, en stilstand = achteruitgang. Krampachtig vasthouden aan wat ‘oud en vertrouwd’ is, aan alles wat bij het ‘verleden’ hoort (bepaalde mensen, gebeurtenissen, en ook overtuigingen), wat enkel wordt gedaan omdat het zo ‘veilig’ voelt, veroorzaakt een gevaarlijke stagnatie die iedere verdere ontwikkeling tegenhoudt en zelfs kan omkeren.

‘Niemand, die de hand aan de ploeg slaat en ziet naar hetgeen achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk Gods’, zei Jezus Christus. Kortom, als je tijdens het lopen naar hetgeen voor je ligt (de toekomst) teveel achterom kijkt, naar wie of wat dan ook, zul je op zeker moment onherroepelijk struikelen en je een breuk vallen, waardoor je niet meer voor- of achteruit kunt. Daardoor raak je voorgoed verstijfd en ‘gehandicapt’, en word je ongeschikt voor enig werk. Dan zul je als ‘verloren’ worden beschouwd. (Denk ik dit verband ook aan de vrouw van Lot, die letterlijk ‘achterom’ keek en in een zoutpilaar veranderde. Inwendig is dit reeds met enorme aantallen mensen gebeurd of nog gaande.)

Vooral dit jaar heeft het mij verbijsterd hoe ongelooflijk veel mensen zelfs zijn blijven hangen in een soort zuigelingenmodus. Ook degenen die zich ‘wakker’ en ‘bewust’ achten, blijken inwendig meestal niets meer dan gemakzuchtige en ordinaire ‘voed mij, voed mij!’ consumenten te zijn, eenzijdig gericht op het ‘gevoel van de dag’.

De valse boodschap van de Kerk

Deze oorspronkelijke boodschap van Jezus Christus werd al na zo’n 2 à 3 eeuwen vakkundig verkracht door wat de start van ‘de Kerk’ bleek te zijn, het instituut dat de mensen de valse leer inprentte dat ‘verlossing’ uitwendig is te bereiken door het ondergaan van bepaalde ‘sacramenten’, het prevelen van de juiste gebeden en ‘belijdenissen’, en het vertonen van het daarbij behorende gewenste gedrag (bijvoorbeeld door je te ‘bekeren’). Gelovigen begonnen zich tot beelden en/of een externe Godsfiguur ‘hoog in de hemel’ te richten, van waaruit een zichtbare ‘verlosser’ (Jezus) ooit zou neerdalen om een letterlijk 1000 jarig vrederijk op te richten.

DE grote misleiding die de mensheid toen al in zijn greep kreeg, die in onze tijd meer dan ooit een beknellende wurggreep is geworden, is dit extern gerichte denken. Verlossing en bevrijding worden van buitenaf verwacht, of dat nu de zogenaamde ‘white hats’ zijn, een geheime ‘Q’ groep rond Donald Trump, ons vriendelijk gezinde ‘aliens’, of een straks uit de hemel neerdalende – of volgens sommigen reeds aanwezige – ‘Messias’ die korte metten maakt met de kwade krachten op deze aarde, en daarna eindelijk wereldwijd vrede sticht.

En nu?

Terugkomend op de stilte op Xandernieuws. Hoewel ik niet van plan ben te stoppen met schrijven, zal dat vanuit mijn huidige contemplatieve houding vooralsnog een andere frequentie en aard hebben dan lezers de afgelopen 14 jaar gewend zijn geweest. Voor het dagelijkse ‘laag-bij-de-grond’ nieuws over oorlog, energie, de politiek en de prikjes kunt u immers op genoeg andere sites terecht (waarbij ik absoluut ook over deze onderwerpen nog wel eens iets te zeggen zal hebben).

 

Xander