—————————————————————————————————————————————
Regering en Rijkswaterstaat zouden al 70 jaar weten dat de Deltawerken en hogere dijken een vals gevoel van veiligheid geven
————————————————————————————————————————————–
(15.40) – Een oud ingenieur van Rijkswaterstaat heeft enkele jaren geleden voorspeld dat er op 25 en 26 februari 2024 een nieuwe watersnoodramp gaat plaatsvinden indien er niet onmiddellijk bepaalde maatregelen zouden worden genomen. Aangezien dat niet gebeurd is, zal morgen en overmorgen blijken of deze voorspelling realiteit wordt. Rijkswaterstaat gelooft er niks van, maar desondanks zijn er tal van aanwijzingen die niet zomaar genegeerd kunnen worden. Zo is uit tientallen jaren lang geheim gehouden stukken gebleken dat de belangrijkste reden van de Watersnoodramp van 1953 door de regering voor het volk verborgen is gehouden.
Blue Tiger Studio sprak onlangs twee keer met Jan Willem Boehmer, een inmiddels 80 jarige voormalige ingenieur die werkte bij de Deltadienst van Rijkswaterstaat. Volgens Boehmer zijn dijkdoorbraken zoals in 1953 niet zozeer veroorzaakt door een combinatie van storm en hoogwater (‘springvloed’), maar door de conditie van de bodem, de grondwaterstand en de stand van de maan. Het gevaar van het water zou dan ook vooral van onderen komen, en veel minder van boven.
‘De vloek van zee en maan’
Voormalig Telegraaf journalist Theo Jongedijk schreef vier jaar geleden al eens het miniboekje ‘De vloek van zee en maan’, waarin hij uitgebreid inging op de visie van Boehmer, die als jonge jongen zelf in het gebied van de watersnoodramp van 1953 woonde. De oud waterstaat ingenieur is ervan overtuigd dat deze ramp voorkomen had kunnen worden, en waarschuwt dat op zondag en maandag zich precies dezelfde condities voordoen.
Zeer opmerkelijk is het vergeten feit dat de ramp van 1953 destijds als staatsgeheim werd behandeld. Een deel van die staatsgeheimen bleken zich in de bibliotheek van de TU in de Delft te bevinden. Boehmer mocht ze tot zijn eigen verbazing meenemen, en ontdekte dat de toenmalige premier Drees hoogstwaarschijnlijk heeft geweten dat het ophogen van de dijken en dammen geen extra veiligheid zou bieden, maar dat hij hier niettemin toch de opdracht toe gaf.
Tevens werden in het rapport van Rijkswaterstaat over de ramp doelbewuste fouten geschreven, en werden verkeerde rekenmodellen gebruikt voor het meten van de sterkte van de dijken.
Grondwaterdreiging: dijken eerder onderspoeld dan overspoeld
Boehmers eigen vader en oudere broer zagen in 1953 met eigen ogen dat de dijken bij Rozenburg en Maassluis aan de binnenkant waren bezweken, maar aan de buitenkant nauwelijks beschadigd waren. Het water stond in de polders zelfs veel hoger dan in de Nieuwe Waterweg. Ook op andere plaatsen bleek dit uren vóórdat er daadwerkelijk ‘gaten’ in de dijken ontstonden, het geval te zijn. Bij onder meer ’s Gravendeel en Stavenisse bleken er zelfs al mensen te zijn verdronken of in drijfzand te zijn weggezakt voordat de dijken waren overspoeld. Hoe kon dit?
De voormalige ingenieur zegt dat dit het gevolg was van ‘grondwaterdreiging’. Zodra het grondwater van grote diepte omhoog stijgt, kunnen dijken onderspoeld worden en als een plumpudding in elkaar zakken. Dat gebeurde bijvoorbeeld ook bij de ‘kadebreuk’ in Wilnis in 2003 (foto).
In 1953 werd de dijk bij ‘s-Gravendeel niet overstroomd, maar liep het water toch de polders in. In het miniboekje legde hij daar het volgende over uit: “De dijk begon wél langzaam in te zakken als gevolg van een combinatie van factoren: de grondwaterstand – het watergevaar van onderen, of grondwaterdreiging – met daarbij de werking van Laagspringtij en Volle Maan. Bij dit soort rampen is dat een telkens terugkerend patroon. De genadeklap kwam toen de dijk helemaal in elkaar zakte en er vanuit de Noordzee een waterwolf (vloedgolf) werd aangetrokken. Die enorme vloed werd de achterliggende waterkeringen fataal.”
‘Bij verreweg meeste doorbraken was het doodtij, geen springtij’
Boehmer wijst erop dat het om 22.10, toen het misging, géén Hoog Springvloed was, maar juist Doodtij. ‘Dat wijst erop dat de maan aantrekkingskracht heeft op het grondwater, een groot risico voor de dijken.’ De bij de Noord-Hollandse kustplaats Petten woonachtige Piet van Noort, bekend van de internetsite kustverdediging, vat samen dat ‘aardgetij, atmosferische- en biometrische getijden de zandkorrelspanning, waterspanning en schuifspanning in een dijk beïnvloeden. Ze kunnen er de oorzaak van zijn dat verdedigingswerken bezwijken.’
Alle zeedijkdoorbraken, en tevens de rivierdijkdoorbraken van 1809, 1926,1995, 2003 (Wilnis en Nieuw-Terbregge) en 2004 (Stein), vonden plaats bij doodtij en laagspringtij. Tijdens 44 van de 66 dijkdoorbraken in de afgelopen 1000 jaar was het zelfs doodtij. Rijkswaterstaat haalt er echter zijn schouders over op.
‘Tunnelvisie en collectieve coma’
Boehmer beschuldigt zijn voormalige werkgever al sinds de watersnoodramp van het vasthouden aan een ’tunnelvisie’ en zelfs van het ‘collectief in coma’ blijven. Een in opdracht van premier Drees verricht TNO onderzoek met daarin een duidelijke visie hoe de zeearmen veilig konden worden afgesloten, werd genegeerd.
Dat was in bepaalde opzichten niet zo vreemd, want dan hadden de havens van Rotterdam en Antwerpen – de twee grootste van Europa – moeten worden afgesloten met enorme sluizencomplexen. Bij de Antwerpse havens moesten deze sowieso worden gebouwd, wat ook is gebeurd. De Westerschelde is echter net als de Nieuwe Waterweg open gebleven.
Overstromingen eind 2023 opzettelijk veroorzaakt?
Eind vorig jaar kwam Rijkswaterstaat opnieuw onder vuur te liggen van binnenvaartschippers, die de ‘staat binnen een staat’, zoals de organisatie ook wel wordt genoemd, ervan beschuldigden opzettelijk het hoge water niet – zoals gebruikelijk – te hebben gespuid in het IJsselmeer, waardoor overstromingen in die periode onvermijdelijk werden.
Volgens sommige commentatoren werd dit mogelijk in opdracht gedaan van het World Economic Forum, zodat de wateroverlast aan het almaar kritischer wordende volk als de gevolgen van de zogenaamde ‘opwarming’ en ‘klimaatverandering’ (door de mens) konden worden gepresenteerd, waardoor de geplande en reeds in gang gezette afbraak van onze economie en welvaart onder mom van het klimaat kan worden voortgezet. (Aanvulling: En passant spoelt het vele water ook de onwillige boeren, die toch al moeten verdwijnen van Den Haag, weg.)
En dan is er natuurlijk nog het krankzinnige gat in de duinen bij Katwijk dat het regime* Rutte liet graven, zogenaamd om de ‘veiligheid’ van ons land bij stormen en hoogwater te verhogen…
(* Met recht een regime te noemen, aangezien het demissionaire kabinet Rutte tal van belangrijke, extreem ingrijpende besluiten blijft maken, en zich daarbij helemaal niets aantrekt van de verkiezingsuitslag. Van een democratische regering is in Nederland dan ook allang geen enkele sprake meer.)
‘Ophogen dijken vergroot problemen juist’
Het ophogen van dijken en het uitdiepen van vaarwegen vergroot de problemen volgens Boehmer alleen maar. Hij wijst in dit verband op het feit dat er in 1953, ondanks de flink verhoogde dijken, veel meer slachtoffers vielen dan bij de eerdere watersnoodramp van 1906. Zijn redenatie: een lagere dijk breekt eerder door, waardoor er minder water in de polders stroomt en het water dus minder hoog komt te staan, en de mensen daardoor een veel grotere overlevingskans hebben.
Om de bodem rond de rivierdijken te versterken zouden er in zijn ogen bij de bovenloop van de rivieren massaal bomen moeten worden aangeplant, zodat het overtollige water dat uit Duitsland en België ons land binnenstroomt kan worden tegengegaan. (Wat wil het geval? Er worden in ons land juist gigantische aantallen bomen gekapt, zogenaamd voor ‘natuurherstel’, maar in werkelijkheid voor biomassacentrales en export houtsnippers naar China. Dit veroorzaakt in deze gebieden een verandering van de bodemgesteldheid en grondwaterstand, waardoor de problemen met de waterhuishouding alleen maar worden vergroot.)
Een herhaling van 1953 aanstaande?
De maanstanden van 31 januari op 1 februari 1953 wordt herhaald op 25 en 26 februari 2024, dus morgen en overmorgen. Aangezien ingrijpende maatregelen zijn uitgebleven, loopt ons land in zijn ogen een nog veel groter risico op nieuwe dijkdoorbraken, mede omdat er op tal van plaatsen veel te dicht in de buurt van de dijken is gegraven en gebouwd, en ook zijn andere dringende adviezen en waarschuwingen door Rijkswaterstaat in de wind zijn geslagen.
Boehmer berekende dat een nieuwe watersnoodramp zoals in 1953 ons land een duizelingwekkende 1000 miljard euro kan gaan kosten – geld dat er niet is, mede omdat het jarenlang in de bodemloze put van de CO2-klimaatverandering hoax is gestort, en onze betaalbare energievoorziening stapsgewijs wordt vervangen door extreem kostbare, maar onbetrouwbare windturbines en zonnepanelen.
Een nieuwe ramp van 1953-omvang, of zelfs nóg groter, lijkt nauwelijks voorstelbaar, maar mocht het morgen inderdaad fout gaan, dan zal het KNMI als het trouwe, rasechte propaganda instituut van de klimaatelite er als de kippen bij zijn om de mens de schuld ervan te geven. In dit opzicht is de verdenking dat nieuwe dijkdoorbraken het zittende liberaalfascistische regime in Den Haag stiekem wel eens heel goed zouden kunnen uitkomen, niet eens zo vergezocht.
Xander