Had Baudet toch een punt? A.I. en oud-directeur Rocosmos zeggen dat maanlandingen fake waren

———————————————————————————————————————————-

     A.I. zou hebben geconcludeerd dat foto’s van Apollo maanmissies nep zijn

———————————————————————————————————————————-

(14.45) – Nog niet zo lang geleden werd FVD leider Thierry Baudet door vriend en vijand uitgelachen toen hij in de Tweede Kamer de maanlandingen ter discussie stelde. In het verleden heb ik er het nodige onderzoek gedaan, en was toen tot de conclusie gekomen dat verreweg het meeste ‘bewijs’ dat wordt aangevoerd waaruit zou blijken dat de maanlandingen fake zijn, tamelijk eenvoudig kan worden ontkracht. Desondanks bleven er een paar onverklaarbare zaken over, zoals waarom de terugkerende maancapsule met zijn dunne metalen wandjes niet in de atmosfeer verbrandde en/of de astronauten levend kookte. Hoe dan ook, ook de oud-directeur van het Russische ruimtevaartbureau Rocosmos zegt nu dat de maanlandingen inderdaad fake waren.

Behalve hoofd van de Russische tegenhanger van NASA was de uitgesproken politicus Dmitry Rogozin ook ambassadeur bij de NAVO. Tijdens de eerste (vermeende) maanlanding in 1969 was hij vicepremier van Rusland. Toen hij in 2018 hoofd van Rocosmos werd, vroeg hij om bewijs dat de maanlandingen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Daarop werd hij ervan beschuldigd de ‘heilige samenwerking met de NASA’ in gevaar te brengen.

Rogozin vroeg zich openlijk af ‘waarom de VS in de jaren ’60 technologisch zover was iets te doen wat ze vandaag nog steeds niet kunnen.’ Vergelijkbare vragen van kritische Amerikaanse journalisten aan NASA officials waarom ‘we niet meer terug naar de maan zijn gegaan’, leverden altijd het eigenaardige antwoord op ‘omdat we de technologie hebben vernietigd’.

In 2022 werd de flamboyante politicus ontslagen als directeur van Rocosmos, aangezien hij zich voornamelijk bezig hield met de oorlog in Oekraïne. Rogozin noemde Oekraïne ‘een existentiële bedreiging voor het Russische volk’, en pleitte ervoor het land compleet van de kaart te vegen.

A.I.: Foto’s Apollo missies zijn nep

Het is daarom niet verwonderlijk dat zijn uitspraken over de maanlandingen buiten Rusland, waar ongeveer de helft van de bevolking sowieso gelooft dat deze fake waren, niet serieus worden genomen. Toch is er het afgelopen jaar vooral in de alternatieve media veel aandacht aan besteed, maar ook nu werden weer tal van vaak simpel te weerleggen ‘bewijzen’ gepresenteerd – zoals foto’s zonder sterren of met zogenaamd ‘fout’ lopende schaduwen – die het hele ‘hoax verhaal’ juist ontkrachten.

In een nieuwe video over dit omstreden onderwerp is een korte clip te zien waarin de Russische president Vladimir Putin foto’s te zien krijgt op basis waarvan een A.I. heeft geoordeeld dat de Apollo maanlandingen in de jaren ’60 en ’70 niet hebben plaatsgevonden. Foto’s van een recente onbemande Chinese maanlanding werden door het neurale netwerk echter wel als ‘echt’ bestempeld. Maar wat zegt dit, nu zelfs de nieuwste A.I. van Amazon, ‘Q’ (niet te verwarren met Q* van OpenAI), ernstige hallucinaties blijkt te hebben?

Eveneens niet overtuigend is het aangevoerde argument dat NASA werd opgericht door Nazi wetenschapper Werner von Braun, en de meeste astronauten Vrijmetselaars of zonen van Vrijmetselaars waren. Ook al gaat het hier om een van de meest gevaarlijke organisaties ooit, toch is dat feit op zich nog geen bewijs dat de maanlandingen in scene werden gezet.

Exploderende raketten en brandende capsules

Beelden van exploderende raketten in de jaren ”60 doen de aannemelijkheid van de beweringen ook al geen goed. Noch mislukte lanceringen, noch ernstige twijfels van destijds nauw betrokken officials zijn te kenmerken als direct bewijs. Maar verdacht is het wel dat enkele personen met kritiek, zoals astronaut Gus Grissom die in 1967 zei dat het nog wel 10 jaar ging duren voordat er een raket naar de maan zou kunnen worden gelanceerd, soms slechts enkele dagen later een dodelijk ongeluk kregen.

Dat overkwam niet alleen Grissom, maar gelijktijdig met hem ook twee van zijn collega’s toen ze op 27 januari 1967 in hun Apollo-1 raket op lancering wachtten. ‘Hoe komen we naar de maan als we niet eens tussen twee of drie gebouwen kunnen communiceren?’ vroeg hij aan het commandocentrum. Even later brak er plotselinge een fatale brand uit, waarbij alle drie astronauten om het leven kwamen.

Van Allengordel

Een sterk argument is de vraag hoe de astronauten levend door de Van Allengordel konden komen. Deze laag in de ruimte, die onze atmosfeer omringt, bevat krachtige straling in de vorm van een gigantische stroom elektronen en protonen. In 2014 erkende de NASA nog dat deze straling een probleem was voor de onbemande ‘Artemis’ missies met het Orion ruimtevaartuig. In een officiële video wordt gezegd dat ‘wij dit probleem moeten oplossen voordat we mensen door deze regio in de ruimte kunnen sturen.’

De Apollo capsule op de top van de Saturnus-V maanraket had vrijwel geen enkele bescherming tegen deze straling. Tijdens mijn bezoek aan het Kennedy Space Center (zie eigen foto) lang geleden waren er 1:1 modellen van onder meer de Saturnus raket, de Apollo capsule als ook de Space Shuttle te bewonderen (de echte Space Shuttle stond op het platform klaar, en werd twee dagen later gelanceerd). Ik verbaasde me weliswaar over de vrij dunne wanden van de Apollo capsule, maar stelde destijds nog geen vragen bij de officiële verklaring over hoe deze capsule dan toch niet verbrandde bij terugkeer in de atmosfeer.

Vooraf opgenomen beelden in live uitzendingen

De video bevat ook een weggelaten ‘niet voor het algemene publiek’ clip uit een documentaire over de Apollo-11 missie. Te zien is hoe de drie astronauten, waaronder ook Neil Armstrong, in de capsule proberen uit te vogelen hoe ze het beste een fake opname van een verre Aarde konden maken. Op een bepaald moment komt zelfs een studiolamp in beeld. Ook is te horen hoe de astronauten instructies krijgen waaruit kan worden opgemaakt dat de communicatie met het commandocentrum op aarde in scene is gezet.

De verklaring die aan de astronauten werd gegeven is dat deze opnames noodzakelijk waren voor de ‘live’ uitzendingen van de maanlanding. Deze clip komt al een stuk dichter in de buurt van ‘bewijs’ dat de Apollo missies tenminste voor een deel genept zijn. Op zijn minst kan worden gesteld dat de ‘live’ uitzendingen inderdaad zijn gemanipuleerd met vooraf opgenomen beelden en gesprekken. Desondanks is ook dit nog altijd geen onomstotelijk bewijs.

Een camera en een schaduw

Vragen hoe de op de maan gebruikte Hasselblad camera en de daarin geplaatste film temperaturen van -200 graden Celsius en een constant bombardement van kosmische straling kon overleven, kunnen eveneens niet afdoende worden beantwoord. Een expert van Hasselblad krabt over zijn hoofd als hij op een foto van de maanlanding schaduwen met vage randen ziet. Die worden normaal gesproken enkel door kunstlichtbronnen veroorzaakt, en niet door de zon, omdat die altijd scherpe schaduwen werpt. Er is echter ook een geldig tegenargument: de onscherpe schaduw van een astronaut werd veroorzaakt door tegen de landingsmodule weerkaatsend zonlicht. Dan krijg je wél vage randen.

Daarnaast worden in de nieuwe video nog een aantal andere bekende ogenschijnlijke onwaarschijnlijkheden en anomalieën aangehaald, zoals de flinterdunne folie aan de buitenkant van de maanlandingscapsules, het feit dat er onder de ‘uitlaat’ geen kratertje is te zien, het stof dat de wielen die de (latere) ‘maanbuggy’ in 1971 opwerpt terwijl er geen atmosfeer op de maan is, en de lancering vanaf de maan die in de capsule geen enkel geluid voortbrengt.

Een waardeloze ‘maan’steen en verdwenen videotapes

Nederland wordt ook even genoemd. De maansteen die astronauten Neil Armstrong en Buzz Aldrin aan ons land cadeau deden, bleek na onderzoek door researchers van de Vrije Universiteit te bestaan uit versteend hout. ‘Deze steen is behoorlijk waardeloos,’ was dan ook de conclusie van geoloog Frank Beunk.

Als klap op de vuurpijl werd niet alleen de technologie waarmee de Amerikanen naar de maan zouden zijn gegaan om onverklaarbare reden ‘vernietigd’, maar gingen ook de originele videotapes en alle officieel geregistreerde gegevens van de missies verloren.

Vertelde een speelfilm uit 1977 al de waarheid?

Niet in de video besproken, maar naar mijn mening eveneens een aanwijzing is de bioscoopfilm Capricorn One uit 1977, die handelt over een in scene gezette marslanding in 1985, en hoe een astronaut die dit feit wil onthullen ternauwernood weet te ontsnappen als de autoriteiten hem voor de rest van zijn leven gevangen willen houden, zodat hij het bewijs niet wereldkundig kan maken.

Waarom dit een aanwijzing is? Omdat de top van de wereldelite wordt beheerst door Vrijmetselaars, die de (occulte) code hebben dat al hun plannen en al hun intriges op de één of andere manier aan de mensheid kenbaar moeten worden gemaakt.

Dit gebeurt vaak door middel van ‘predictive programming’ en speelfilms, die als prettige bijkomstigheid hebben dat verborgen feiten en gebeurtenissen die later door klokkenluiders en andere sceptici boven tafel worden gebracht, door de meeste mensen met films zullen worden geassocieerd en daarom als ‘fantasie’ zullen worden weggewimpeld. Het is dus mogelijk dat deze speelfilm in werkelijkheid de waarheid liet zien over de maanlandingen.

Geraffineerd plan om mensen overal aan te doen twijfelen

‘Zeg nooit nooit, maar het lijkt om al deze redenen een stuk makkelijker te geloven dat de maanlandingen gewoon wel hebben plaatsgevonden, dan niet. De inspanningen om zo’n enorme hoax te creëren en vol te houden zouden immers de menselijke aard en natuur verre moeten overstijgen.’ Dit was mijn conclusie in mijn artikel over het 50 jarige jubileum van de maanlandingen in 2019.

Ik zal eerlijk zijn dat ik nu niet meer zo stellig ben, en het minstens zo goed mogelijk acht dat het hele gebeuren inderdaad in scene is gezet. Al lijken de vele gezaaide twijfels eveneens onderdeel uit te maken van een geraffineerd plan om de wereldbevolking overal aan te doen twijfelen, of dat nu om ware of valse gebeurtenissen gaat.

Het leidt er onder meer toe dat mensen zich gaan verschansen in hun eigen opinies, en daar vaak nog dieper in vast komen te zitten. Dit houdt mensen gescheiden, en juist deze historisch al zo vaak toegepaste ‘verdeel en heers’ tactiek is zeker in een tijd waarin de globalistische elite de hele wereld in een communistische klimaatdicatuur aan het dwingen is, tot nu toe een uitermate succesvol concept gebleken.

Echt of fake?

Als u mij nu vraagt: wat denk jij, waren de maanlandingen echt of fake? Dan moet ik een 100% zeker antwoord schuldig blijven, en erop wijzen dat er nog geen sluitend bewijs is dat ze onmogelijk hebben kunnen plaatsvinden. Maar de aanwijzingen stapelen zich inmiddels wel op, en dát er in ieder geval onderdelen van de maanmissies en/of de maanuitzendingen zijn gefaket. lijkt inmiddels wel zeker.

Alleen al hierom zou Thierry Baudet niet uitgelachen moeten worden, al is het de vraag of het slim is om zo’n controversieel onderwerp te sprake te brengen in een al zo vaak naïef gebleken Tweede Kamer die aangaande zaken zoals vaccinaties, het klimaat en de oorlog in Oekraïne altijd blind het officiële narratief napraat, en al zo vaak blijk heeft gegeven nauwelijks kennis van zaken te hebben, noch daar enige onbevooroordeelde interesse in te hebben.

Xander

Zie ook o.a.:

2019:

20-07: 50 jaar na de eerste maanlanding: Is het nou wel of niet echt gebeurd?