—————————————————————————————————————————————
Openbaring: geen touw aan vast te knopen als het op een Westerse manier wordt gelezen – Hoe in Openbaring letterlijk de identiteit van de ’twee getuigen’ wordt onthuld (en nee, het zijn niet Mozes en Elia)
—————————————————————————————————————————————
(23.15) – Ondanks talrijke niet uitgekomen voorspellingen kijken wereldwijd honderden miljoenen christenen nog steeds reikhalzend uit naar het moment dat ze plotseling door Jezus in de hemel worden opgenomen. Met deze ‘opname’ (‘rapture’) hopen ze te worden gespaard voor de cataclysmische rampen die de mensheid in de nu zeer aanstaande laatste fase van de eindtijd gaan treffen, en die volgens veel uitleggers miljarden slachtoffers zullen eisen. Wat klopt er in het licht van de Bijbelse profetieën eigenlijk van deze – begrijpelijkerwijs aantrekkelijke – escapistische theologie?
In de bijna 10 maanden dat ik na een 11 maanden durende pauze mijn digitale pen weer heb opgepakt, heb ik naar aanleiding van opmerkingen in mijn eindtijd artikelen van diverse mensen de vraag gehad of ik mijn overtuiging dat er géén opname komt – althans niet op de wijze en het moment zoals die wordt geloofd en verkondigd – nog eens uitvoerig wil onderbouwen. En aangezien ‘uitvoerig’ absoluut niet in één artikel lukt, spreidt ik die onderbouwing over meerdere artikelen uit. Dit eerste deel gaat met name over het apocalyptische Bijbelboek Openbaring.
Mening herzien na grondige zelfstudie
In de eerste 2 jaar van XanderNieuws (2008-2010) heb ik de opname nog regelmatig verdedigd. Toch zat ik toen al met veel twijfels, vooral omdat het bekende ‘opname/antichrist/grote verdrukking’ scenario voor mijn gevoel veel te veel enorme gaten vertoonde – alsof er van een ‘event’ 100 foto’s zijn gemaakt, maar je er slechts 20 van te zien krijgt en maar moet gissen wat er op die andere 80 wordt afgebeeld. Moderne uitleggers hebben die 20 foto’s naar eigen inzicht op een rij gelegd, daaruit hun eigen ‘dit zal er wel mee bedoeld worden’ conclusies getrokken, en dat verhaal vervolgens als feit aan hun volgelingen verkocht. En de meesten van hen hebben dat verhaal klakkeloos voor de waarheid aangenomen.
Mede vanwege de regelmatige vragen van lezers besloot ik destijds om grondige, diepgaande zelfstudie te verrichten om die vele gaten. vraagtekens, giswerk-argumenten en andere ongerijmdheden voor eens en altijd uit de weg te ruimen, zodat ik mijn lezers een sluitend en vooral Bijbels stevig onderbouwd ‘opname’ scenario kon voorleggen. Echter, tot mijn verrassing ontdekte ik gaandeweg mijn studie juist steeds meer onweerlegbaar bewijs van het tegendeel, totdat ik er niet langer omheen kon en moest erkennen dat ik circa 1/6 deel van mijn leven in een – weliswaar geraffineerd in elkaar gezet – verzinsel had geloofd.
Westerse bril moet worden afgezet
Bij het uitleggen van de Bijbelse profetieën, en zeker het apocalyptische boek Openbaring, wordt ongemerkt een cruciale fout gemaakt, en dat is dat wij met onze ‘logische’ Westerse lineaire denkwijze (van A naar B, en dan volgt C, enz) en een zo letterlijk mogelijke, bijna ’technische’ blik een boek proberen te verklaren dat is geschreven door Oosterse mensen uit een heel andere tijd, die in veel opzichten totaal anders dachten en praatten over het leven, de mens, en over God.
De Oosterse mens maakte in woord en geschrift veelvuldig gebruik van symbolen, beeldspraak en figuratief taalgebruik om iets te vertellen of uit te leggen. Slechts weinigen zullen bestrijden dat dit overduidelijk ook in de Bijbel het geval is. Door het Oosterse wereld- en Godsbeeld toch zoveel mogelijk met Westerse bril op te verklaren, waardoor lukraak het ene symbolische beeld wél als zodanig wordt uitgelegd, maar het volgende juist letterlijk, is vaak een warrig, inconsistent beeld ontstaan waar alleen met kunst- en vliegwerk – oftewel door ‘creatief’ in te vullen en lukraak te gissen – een voor ons nog enigszins te begrijpen verhaal werd geschetst. Maar of dat verhaal, dat voornamelijk drijft op eigen interpretaties en invullingen, dan in Bijbels opzicht nog klopt, is zeer de vraag.
Als kind dat opgroeide in de vrij ‘zware’ gereformeerde wereld begreep ik niet waarom de dominee nooit preekte over het met afstand interessantste Bijbelboek, Openbaring. Dat ging immers over de toekomst, en misschien zelfs ook wel het heden. Waarom ging het dan altijd over mensen die al duizenden jaren dood waren? Later ontdekte ik dat Openbaring synodaal vrijwel geheel ‘verboden’ terrein was, juist omdat het bomvol symboliek en tegenstrijdig overkomende profetieën staat, waar in de christelijke wereld hemelsbreed verschillend over werd en wordt gedacht.
Kortom: zelfs de meest gezaghebbende kerkleiders konden er niets mee, en lieten het boek daarom maar liever links liggen, waardoor de Wederkomst van Jezus steevast heel ver in de toekomst werd geplaatst. Dat is dan ook het enige wat ik als kind en tiener altijd te horen kreeg als ik erover begon (‘ach, dat kun je toch niet weten, het kan nog wel 100 jaar duren’).
Geen touw aan vast te knopen?
En inderdaad, als je het boek met Westerse bril op leest, dus ‘logisch’ en letterlijk ‘van A naar B’, raakt het vaak kant noch wal en is er geen touw aan vast te knopen. Enkele van de vele voorbeelden: In hoofdstuk 8:7 staat dat één derde van de aarde en de bomen, en al het groene gras verbrandde door ‘hagel en vuur, vermengd met bloed’ uit de hemel. Een hoofdstuk later (9:4) staat dat de engelen juist ‘geen schade zouden toebrengen aan het gras der aarde, noch aan enig gewas, noch aan enige boom.’ Maar wacht, die bomen waren toch voor een derde weggevaagd? En AL het gras was toch nog maar nét verbrand?
Of neem nu het laatste hoofdstuk 22, de veronderstelde apotheose, als het Laatste Oordeel is geweest en het Nieuwe Jeruzalem is neergedaald uit de hemel. In vers 15, slechts 6 verzen voor het einde, staat dat ‘de honden, de tovenaars, de hoereerders, de moordenaars, de afgodendienaars en ieder die de leugen liefheeft’ buiten de poorten van het nieuwe Jeruzalem moeten blijven. Maar ho even, in het voorafgaande hoofdstuk hadden we juist gelezen dat al deze slechte mensen in de ‘poel die brandt van vuur en zwavel’ waren gegooid, en zo ‘de tweede dood’ waren gestorven. Het kwaad bestond daarna toch niet meer?
De apotheose in het midden
Openbaring wordt pas begrijpelijk als we onze Westerse bril afzetten en de typerende Oud Oosterse structuur ervan in ogenschouw nemen. Dat wil zeggen dat een verhaal niet per sé van A naar B hoeft te worden verteld, zoals wij gewend zijn. (Terzijde: Uitzonderingen zijn experimentele films zoals Memento (2000) en Irréversible (2002), waarin het verhaal deels achterstevoren wordt verteld. Beide films zijn zeer boeiend (en in het geval van het Franse Irréversible soms schokkend).)
In het Westen vinden wij het vanzelfsprekend dat na een inleiding wordt toegewerkt naar de ontknoping, de climax aan het einde van het boek, eventueel met een proloog en epiloog eraan toegevoegd. Openbaring heeft echter aantoonbaar een geheel andere structuur, namelijk met de climax, het hoogtepunt – net zoals bij een piramide en bij sommige menora’s – in het midden, waardoor deze het letterlijke centrum van het verhaal vormt. Bovendien is het boek ook nog eens in twee delen opgedeeld, waardoor er als het ware twee ‘piramidevormige’ verhalen zijn met in het midden van ieder verhaal de apotheose.
Dezelfde gebeurtenissen vanuit verschillende standpunten
Openbaring geeft de gebeurtenissen dan ook niet lineair weer. In het eerste deel wordt ongeveer halverwege naar de climax toegeschreven, en er daarna ‘vanaf’ geschreven*. In het tweede deel gebeurt hetzelfde. Binnen deze delen geeft Johannes dezelfde gebeurtenissen vanuit verschillende standpunten weer. Iedere keer wordt hem vanuit een andere gezichtshoek getoond hoe de eindtijd zich ontvouwt. Het is alsof hij iedere keer een andere film te zien krijgt van ‘events’ die zijn vastgelegd met camera’s die op verschillende locaties zijn gemonteerd, maar die wel dezelfde periode en gebeurtenissen laten zien.
(* Een vereenvoudigd voorbeeld uit het dagelijkse leven: ‘Vanochtend ben ik vroeg mijn bed uit gegaan en heb ik uitgebreid ontbeten. Daarna heb ik mijn auto ingeladen en ben ik naar mijn vakantieadres gereden. Het is hier heerlijk. Wel ben ik eerst nog naar de supermarkt geweest en daarvoor wezen tanken. Ook kwam ik onderweg nog in de file terecht.’ Ziet u hoe het werkt?: A-uit bed. B(1)-ontbijten. C(1)-auto inladen. D(1)-naar vakantieadres rijden. E (climax)-het is hier heerlijk. B(2)-wezen tanken. C(2)-naar de supermarkt. D(2)-in de file. Dus niet chronologisch verteld, met de climax in het midden, maar desondanks voor iedereen volgbaar en begrijpelijk.)
Deze chiastische (spiegelbeeld)structuur van Openbaring vinden we ook op andere plaatsen in de Bijbel terug. Voorbeeld: Markus 5:3-5, dat verhaalt over een bezeten man die op begraafplaatsen verblijft en door Jezus wordt bevrijd. ‘En toen Hij (Jezus) uit het schip ging, kwam Hem terstond uit de grafsteden een mens tegemoet met een onreine geest,
A – die verblijf hield in de graven,
B – en niemand had hem meer kunnen binden
C – zelfs niet met een keten
C – want hij was dikwijls met voetboeien en ketenen gebonden geweest…
B – en niemand was bij machte hem te bedwingen.
A – En voortdurend, nacht en dag, was hij in de graven
De twee ‘spiegel’delen (chiasma’s) waaruit Openbaring is opgebouwd, hebben dezelfde structuur:
Deel 1 (hoofdstuk 2-11)
A – De zeven gemeenten (=de Kerk, niet als instituut, maar als verzameling gelovigen)(h.2-3);
B – De zeven zegels (= de nu ca. 2000 jaar durende verdrukking in het christelijke tijdperk)(h.6);
C – De 144.000 verzegelden (= uit de 12 stammen van Israël)(h.7);
C – De schare die niemand tellen kan (= de gelovigen uit de heidenen, de ‘Kerk’)(h7);
B – De zeven bazuinen (= de 2000 jaar durende verdrukking in het christelijke tijdperk)(h.8-9);
A – De twee getuigen (= de christenen (de ‘kandelaren’) en de Joden (de ‘olijfbomen’))(h.11).
De centrale boodschap van het eerste deel van Openbaring is dat Gods twee getuigen op aarde, te weten het christendom en het Jodendom, zullen optreden tijdens tal van (grote) verdrukkingen die de mensheid zullen treffen (oorlogen, hongersnoden, ziekten, etc.). Aan het einde van deze periode zullen deze getuigen zo door de wereld worden gehaat, dat ze zullen worden omgebracht (hetzij letterlijk, hetzij dat ze monddood en machteloos worden gemaakt). Zeer kort daarna grijpt God in door de getuigen weer tot leven te wekken en de wereld te oordelen.
Wie zijn de twee getuigen?
Charismatische uitleggers hebben bedacht dat de twee getuigen Mozes en Elia zijn die zullen opstaan uit de dood. Aangezien deze theorie door niet één Bijbeltekst wordt ondersteund, moet deze als verzinsel – om niet te zeggen: je reinste flauwekul – van de hand worden gewezen.
‘En Ik zal mijn twee getuigen lastgeven om, met een zak bekleed*, te profeteren, 1260 dagen* lang. Dit zijn de twee olijfbomen en de twee kandelaren die voor het aangezicht van de Here der aarde staan.’ (Opb.11:3-4)
(* Een haren zakkleed, symbool van rouw en eenvoud. Hier wordt bekend gemaakt dat de ware boodschappers van God 1) geen modern succesevangelie gericht op rijkdom, geluk en gezondheid prediken (immers: de Geest zal de wereld overtuigen van ‘zonde, gerechtigheid en oordeel’ (Joh.16:8)), en 2) beslist geen rijkdom en weelderigheid uitstralen.)
(** Profetische dagen = jaren. Dit zal ik in een later stadium nog uitgebreid uitleggen en onderbouwen.)
De ware identiteit van deze twee getuigen wordt letterlijk in Openbaring 1 onthuld: ‘Het geheimenis der zeven sterren… en de zeven gouden kandelaren:… de kandelaren zijn de zeven gemeenten.’ De Bijbel zelf identificeert de ene getuige dus als de wereldwijde ‘Kerk’ van gelovigen, en de andere getuige als het Jodendom (wat in tal van Oud Testamentische teksten (o.a.Jer.11;16), en in het Nieuwe Testament door de apostel Paulus in Rom.11:17 en 24 rechtstreeks bevestigd wordt. Paulus benadrukt zelfs dat de gelovigen uit de heidenen zijn geënt op de takken van de olijfboom, het Jodendom).
Merk op dat de twee getuigen beiden zowel de twee kandelaren als de twee olijfbomen worden genoemd. Dit maakt duidelijk dat in Gods verlossingsplan voor de mensheid christendom en Jodendom niet los van elkaar kunnen worden gezien (zoals ook Paulus in Romeinen 11 heel duidelijk stelt). Kerken en christenen die beweren dat het Jodendom en Israël hebben afgedaan (vervangingstheologie), ontkennen daarmee een wezenlijk, door God zo bepaald onderdeel van dat plan. (Zie ook Opb.12:17, waar de kinderen van de ‘vrouw’ (Israël) die door ‘de draak’ (Satan) worden vervolgd, degenen zijn die ‘de geboden van God bewaren’ (Joden) en die ‘het getuigenis van Jezus hebben’ (christenen).’)
De twee getuigen overwonnen
De getuigen hebben (door gebed) aanvankelijke grote macht gehad, waardoor hun vijanden hen niet konden vernietigen en waardoor ze zelfs het weer konden beïnvloeden (vs.11:5-6). Ook hadden ze macht ‘over de wateren, om die in bloed te veranderen’ (wateren = symbool voor de volkeren) en om de aarde te slaan met allerlei plagen (Grieks: plégé: een klap, een wond, een nood, een kwelling), zo dikwijls zij willen, totdat hun tijd na 1260 jaar (= 42 profetische maanden, vs.3), voorbij is, en er een ‘beest uit de afgrond’ (/ de aarde = de mensheid) opkomt die hen de oorlog zal verklaren, en hen uiteindelijk zal verslaan.
Dat de lijken van de twee getuigen na te zijn overwonnen en vermoord door dit ‘beest uit de afgrond’ (11:7***) op de ‘straten van Jeruzalem’ zullen liggen, heeft dan ook zonneklaar enkel een geestelijke betekenis, die wel door de Bijbel wordt bevestigd: ‘En hun lijk (zal liggen) op de straat der grote stad, die geestelijk genaamd wordt Sodom en Egypte, alwaar ook hun Heer gekruisigd werd.’ (Jeruzalem is in zowel het Jodendom als het christendom de belangrijkste stad, en het ‘Nieuwe Jeruzalem’ is dan ook een symbolische omschrijving van de geheel nieuwe tijd die er na de Wederkomst gaat komen.)
(*** Dit kan het algemene wereldwijde eindtijd imperium zijn, de ‘Nieuwe Wereld Orde’. Het geeft echter te denken dat uitgerekend de islam zichzelf in de Koran (Surah An-Naml) letterlijk omschrijft als ‘het beest uit de aarde’ (/ de afgrond) dat de hele wereld zal overwinnen. In diverse hadiths staat dat dit islamitische beest de gelovigen (moslims) een merkteken aan hun voorhoofd zal geven.)
De rest van de wereld zal feestvieren vanwege de ‘dood’ van het oorspronkelijke christendom en Jodendom (de valse versies hiervan – het ‘Jeruzalem’ dat geestelijk ‘Sodom en Egypte’ is geworden – zullen echter veel macht hebben en net zo blij zijn). Waarschijnlijk ligt niets ontziende haat aan die blijdschap ten grondslag, omdat de beide getuigen al die tijd zullen hebben volgehouden dat de vele rampen die de aarde treffen het gevolg zijn van het massaal afkeren van God en het omarmen van afgodische religies en tegennatuurlijke denkbeelden.
De opname van de twee getuigen
Vergeet niet dat we hier nog altijd met allegorische beschrijving te maken hebben. (Johannes moest de toekomst in zo begrijpelijk mogelijke beelden worden verteld.) Het is om meerdere redenen niet aannemelijk dat alle ware gelovigen zullen worden geëxecuteerd, al doet een andere, zeer bekende passage over het ’teken van het Beest’ dat verplicht in ieder mens zal worden aangebracht, en waarvan de weigeraars zullen worden onthoofd (Opb.13:15 / 20:4), vermoeden dat dit wel zal gelden voor de (meeste) gelovigen in de landen waar het Beest de totale macht heeft gekregen. (Niet voor niets staat er geschreven dat ‘hier de volharding en het geloof der heiligen’ zal blijken. (vs.10). Van een ‘opname’ van deze heiligen vóór deze tijd is geen enkele sprake.)
3,5 jaar (3,5 ‘dag’, maar het is profetie, en dan is 1 dag volgens het vaste Bijbelse principe altijd 1 jaar) na de ‘dood’ van de twee getuigen komen zij echter plotseling weer tot leven, wat de hele wereld in paniek zal brengen. Pas dan volgt ‘de opname’ (vs. 12b: ‘En zij klommen naar de hemel op in de wolk, en hun vijanden aanschouwden hen’). Op dat moment volgt er een grote aardbeving in het fysieke Jeruzalem, waar 1 op de 10 huizen zal instorten en 7000 mensen zullen omkomen (vs.13).
Bij de laatste bazuin is alles ‘voleindigd’
Dit markeert meteen het einde van ‘Openbaring- Deel 1’, zeg maar de eerste piramidevormige vertelling van de (circa) 2000 jaar durende verdrukking. Hoofdstuk 11 wordt namelijk afgesloten met de zevende (en laatste) bazuin, en de aankondiging dat ‘het koningschap over de wereld is gekomen aan onze Here en aan zijn Gezalfde, en Hij zal als koning heersen tot in alle eeuwigheden.’ Het moment voor het oordeel over de doden en het belonen van de getrouwe gelovigen (vs.18) is na de ‘opname’ van de twee getuigen gekomen. Degenen die de aarde hebben ‘verdorven’, zullen nu zélf worden verdorven (vs.18).
Dit scenario is consistent met tal van andere profetieën en openbaringen. ‘In de dagen van de stem van de zevende engel, wanneer hij bazuinen zal, is ook voleindigd het geheimenis van God, gelijk Hij zijn knechten, de profeten, heeft verkondigd’ (Opb.10:7). Dit is de ‘laatste bazuin’ waar Paulus in 1 Kor.15:52 over schrijft, waarbij eerst de doden zullen worden opgewekt, en pas daarna de nog levende gelovigen zullen worden veranderd en opgenomen (zie ook 1 Tess.4:15)*.
(* Houd in uw achterhoofd dat Paulus in vers 23-24 spreekt over drie opstandingen: de eerste van Jezus, de tweede van de gestorven gelovigen bij Zijn komst, en de derde bij het Laatste Oordeel, als ook de ‘overige doden weer levend worden’ en zullen worden beoordeeld (Opb.20:5). Om de pre/mid-trib opname theorie kloppend te maken moest er een vierde opstanding bij verzonnen worden, maar die is dus in geen geval Bijbels onderbouwd. Aangezien de opname pas na de opstanding van overleden gelovigen komt, volgt hieruit dat de opname tijdens (of vlak voor) de Wederkomst plaatsvindt, en geen seconde eerder.)
De ’tijd’ is voorbij
In het voorafgaande vers over deze zevende, laatste bazuin (Opb.10:6) staat dat ‘er geen uitstel meer zal zijn’. Wat vreemd genoeg is vertaald met ‘uitstel’ is het Griekse woord chronos, dat ’tijd’ betekent (en in de rest van de Bijbel ook als zodanig is vertaald). De TIJD zal daarom voorbij zijn. Er komen niet nog meer oordelen en rampen – het is klaar, gebeurd, afgesloten, voleindigd.
Let wel: dit is aan het einde van hoofdstuk 11, en dan volgen hierna nog hoofdstuk 12 t/m 22. Als u ‘logisch’ lineair Westers leest, slaat de voleinding en het einde van de tijd in hoofdstuk 11 nergens op, maar nu u weet dat Openbaring uit twee (bifidische) delen bestaat, snapt u dat hoofdstuk twaalf het begin vormt van een (wederom chiastisch gestructureerd) deel 2, dat handelt over dezelfde gebeurtenissen als in deel 1, maar vanuit een ander perspectief en met andere details.
Vooruitblik; waarom de ‘verdrukking’ juist voor de gelovigen is
Openbaring-deel 2 behandel ik in een volgend artikel. Daarin leg ik ook uit dat de 1260(+1260 (/ 1290)) profetische dag-jaren volledig Bijbels zijn en exact overeenkomen met de historie, en de verklaring dat het hier om een slechts 7 jaar durende periode ergens in de toekomst gaat, op dezelfde Bijbelse gronden beslist moet worden afgewezen als een op exegetisch drijfzand gebouwd bedenksel. Datzelfde geldt voor de ‘pre-trib’ of ‘mid-trib’ opname.
Tevens ga ik dan dieper in op de argumenten die ik lang geleden zelf ook enige jaren heb gebruikt, totdat ik niet anders kon dan ze door de Bijbel zelf laten ontmaskeren. Zoals ‘de antichrist’, een persoon die in heel Openbaring welgeteld NUL keer wordt genoemd. Of dat de (grote) verdrukking maar 7 jaar duurt, terwijl Johannes meteen in Opb.1:9 schrijft dat die toen al begonnen was. En in verband hiermee het onbijbelse (=uit de duim gezogen) verschil tussen de ‘verdrukking’ en de ‘grote verdrukking’. En niet te vergeten het even valse als gevaarlijke argument dat ‘de verdrukking niet voor de gelovigen is’, en dat terwijl 36 van de 37 teksten in het Nieuwe Testament waarin het over (de) verdrukking gaat, deze juist wordt toegepast op de gelovigen.
In deel 2 dus meer, onder andere over hoe een geraffineerde, door Jezuïeten opgestelde misleiding om de aandacht af te leiden van de ontmaskering van het Vaticaan als de valse kerk, in combinatie met een later uit occulte bron verkregen ‘openbaring’ over een tot dan toe volslagen onbekende ‘pre-trib opname’, uitermate succesvol was en inmiddels zo’n 700 miljoen christenen wereldwijd blind heeft gemaakt voor de aanstaande laatste fase van de eindtijd, waar ze wel degelijk dwars doorheen zullen moeten gaan.
Wordt vervolgd.
Xander